Dit is een e-boek converteerbare download aangeboden door De orde van de tijd. De online versie biedt links naar een filognostische gids van verduidelijkende afbeeldingen http://theorderoftime.com/spiritueel/gids.html en linkt op naar de lijst van termen die hieronder is toegevoegd aan deze download, maar niet woord voor woord is opgelinkt als op het internet.
DE ANDERE REGELS
Hoe van de Wereld te Houden (en van haar)
Inhoud:
Inleiding
Er zijn zoveel regels in de wereld als er mensen zijn. Iedere genetische code is in feite een boek met regels dat op subtiele wijze voor alle levende wezens tegelijkertijd de verschillen en de eenheid regelt op het zelfde moment van bestaan. De zaken gaan goed, dingen lopen fout, maar altijd gaat men voor de regels die bij gratie van de evolutie altijd "de andere regels" zijn. Telkens weer worden de genetische codes veranderd onder de druk van de aanpassingen. Altijd worden de regels opgewaardeerd voor een betere regeling zodat in feite de regels van aanzien veranderen en verschillend lijken. Ondanks het feit altijd verschillende regels te hebben, ervan houdend zich aan te passen aan de verandering, zijn er thema's die terugkeren. Deze thema's betreffen de aard van de tijd, ruimte en materie; God, man en vrouw; politiek, religie en wetenschap; vaders, zoons en de heiligheid van de geest; verscheidenheid, eenheid en overbruggende culturen. De zaken schijnen in drieën te gaan een ziel hebbende die zich bewust is van de drie-poligheid van het superego, het ego en de dominantie van de lagere aandrift. Terwijl de wereld daartoe schijnt te bestaan uit vier culturele basis-opties die geneigd zijn in oppositie en conflict te verkeren, handhaaft het heroptreden van de andere regels het volledige van de werkelijkheid: Noord Amerika, Europa en Australië schijnen te functioneren op de wetenschappelijke benadering, het Midden Oosten en India op de religieuze benaderingen van de werkelijkheid van de Heer, het japanse/aziatische werelddeel functioneert naar de maatstaven van een suprème politiek en Afrika en Zuid Amerika lijken gedreven te zijn door het ritme van het natuurlijke leven. Niet in staat vierkant uit te leven naar de volledigheid van de werkelijkheid omdat men trots is op de eigen en achteloos over de andere cultuur, functioneert de wereld nog steeds op de driehoekige piramide van deze vier fundamenten van het mens-zijn (afb.). We zien altijd de werkelijkheid in drieën levend naar vier alternatieven. Vandaar dat het pleidooi van 'de andere regels' luidt zich bewust te worden van zichzelf: van de ziel van de eigen gewetensvolle bijdrage aan het volkomen geheel van onze wereldcultuur daarbij politieke, religieuze, wetenschappelijke en natuurlijke waarden uitbalancerend. We kunnen niet leven zonder de vonk van bewustzijn die we als individu zelf zijn temidden van deze piramide van de wereldcultuur. Een ieder heeft zijn eigen unieke aard en bijdrage in deze volle culturele complexiteit. De Andere Regels, die het belang benadrukken van de ziel en de orde van de tijd, zijn opgedragen aan de burgerbevolking van de gehele wereld die uitziet naar enerzijds eenheid en vrede en anderzijds respect verlangt voor de verschillen van cultuur. Met een wereld die leeft in vrede en harmonie moeten de regels van de andere persoon, de andere cultuur en een andere tijd worden gerespecteerd. Dit boek is een poging een concept van een wereldorde te schetsen die kan veranderen en toch hetzelfde kan blijven. Velen kunnen hun eigen religie, wetenschappelijke theorie of natuurlijke aandrift erin herkennen. Voor de schrijver is het een genoegen geweest de aanhoudende geestelijke ziel te dienen bezorgd over zijn aanpassing aan tijd en plaats in het licht van euro-amerikaanse wetenschappelijke idealen, indiaas/orientaalse Heerlijkheid, aziatische politiek, en de latijns/afrikaanse extasen van het natuurlijke ritme.*
Waarschuwing: bestudeer deze regels stuk voor stuk. Dit boek beschouwen als een lopend verhaal is een vergissing. Meer dan een paar regels tegelijk bestuderen is beslist af te raden.
b) Ontspan je altijd zoveel mogelijk.
c) Hou steeds je geest aktief.
d) Denk altijd terwille van de ziel.
e) Leid een geregeld leven.
f) Doe je eigen plicht en niet die van een ander.
g) In geval van een conflict over de zeggenschap: zoek steeds je toevlucht in de onpersoonlijke orde.
h) Probeer je altijd aan te passen aan de omgeving.
i) Draag zorg voor de basisbehoeften.
j) Plaats altijd werk boven het profijt.
k) In geval van woede zoek afzondering.
l) Val in woede ontstoken nooit mensen aan.
m) Neem altijd de verantwoordelijkheid voor je daden.
n) Probeer verzamelen en bewaren te vermijden.
o) Wees trouw aan je leraren.
p) Wees afgestudeerd en je eigen baas.
q) Respekteer de autoriteiten en de wetten van je land.
r) Kleedt, scheer en reinig jezelf altijd gepast.
s) Probeer vanuit je intuïtie een expert te zijn.
t) Probeer zoveel mogelijk samen te werken.
u) Bescherm je persoonlijke privacy als je leven.
v) Kom assertief op voor je rechten.
w) Probeer altijd vriendelijk en beleefd te blijven.
x) Blijf bij je besluiten en hou je zoveel mogelijk aan je beloften.
y) Doe het noodzakelijke en veroorzaak geen verdriet.
z) Maak een regel en breek een regel met inachtneming van je integriteit.
a) Probeer als volwassene niet meer dan zes uur te slapen.
Een volwassene zou niet meer dan zes uur moeten slapen. Kinderen slapen aanzienlijk meer. Het ontbreekt hen aan ervaring en persoonlijke orde en ze raken snel uitgeput. Langer dan zes uur slaap versuft het zenuwstelsel en geeft aanleiding tot depressies en andere geestelijke wanorde (afb.). Mensen die teveel slapen zijn meer ontvankelijk voor illusie, moeten dientengevolge meer compenseren en hebben aldus minder weerstand tegen stress. Compensatie gaat ten koste van de synergie:; de energie bedoeld voor samenwerking en coördinatie. Volwassenen die zeven, acht uur slapen zouden zich meer moeten trainen in sociale vaardigheden en moeten leren een geregeld leven te leiden.
b) Ontspan je altijd zoveel mogelijk.
In een ontspannen toestand is men zich meer bewust van zijn omgeving en van zichzelf. Aktie concentreert de geest binnen een zekere aandachts-focus. Dit is nodig voor het verrichten van arbeid. Zelfs gedurende de arbeid echter, zou men, zo gezegd, regelmatig een stapje terug moeten doen om zich bewust te worden van de grotere context van de aktiviteiten. Eveneens is het van belang het gebruik van energie te minimaliseren voor een optimale efficiëntie. Een andere uitdrukking van deze regel is: maak je niet druk, hou je rustig, blijf bij de noodzaak.
Deze regel impliceert het hogere belang van de reflektie. Minder gericht op het lichaam en meer op de geest legt een grotere druk op het vermogen de gedachten te ordenen . Alleen een gewetensvol persoon is echt in staat tot een rustige levensstijl. Voor verwaarlozing bestaat er geen positieve en rustige geest. Een negatieve en rusteloze geest betekent ontevredenheid en desoriëntatie. Als je b.v. hongerig bent en niet weet wat te doen, moet je allereerst de juiste aktie ondernemen om de primaire behoeften te bevredigen van het lichaam en de persoon in zijn status (afb.) en levensoriëntatie (afb.). Alle gezonde reflektie is gebaseerd op op deze fundamentele zekerheid. Oorlog bij voorbeeld kan worden herkend als een vicieuze cirkel: vanwege een ontbrekende zekerheid is er een conflict, en vanwege het conflict is er een gebrek aan de zekerheid.
c) Hou steeds je geest aktief.
De geest zou altijd gericht moeten zijn op het doel van de aktie dat kan worden gedefinieerd als dienst aan de onderliggende orde. Een dwalende geest mag invloeden en zaken van buitenaf ontdekken, maar dergelijke speculatie open voor intuïtieve suggestie zou onderworpen moeten zijn aan de orde van het eigen leven. Het hiërarchisch principe zou intern moeten werken in bewustzijn van het belang van de eigen onafhankelijkheid en persoonlijke keuze.
Afhankelijkheid van gezag van buitenaf zal tot konflikt leiden met de volwassen optie. Men moge dan niet volwassen zijn op alle levensterreinen, maar de optie is er altijd. De regels breken kan worden beschouwd als een roep om gezag van buitenaf zoals iedere burger zich wellicht herinnert met b.v. tussenkomst van de politie. Maar adolescenten die het biologisch ontbreekt aan rijpheid, zullen zich moeten onderwerpen aan het gezag van de ouders. De ouder is verantwoordelijk voor jeugdigen tot 21 jaar. Ontwortelde jeugd zou behoorlijke leiding moeten krijgen van een begeleidingsdienst of onder wettelijk verplichte zorg moeten worden geplaatst.
d) Denk altijd terwille van de ziel.
De onderliggende orde heeft betrekking op de werkelijkheid van de ziel die kan worden gedefinieerd als het zich gewetensvol herinnerende ware geestelijke zelf. Men zou het feit moeten accepteren dat het lichaam of valse, zeg tijdelijke zelf, wordt beheerst door de geest en de geest wordt bestuurd door de ziel (afb.) De orde van de ziel is gedefinieerd als God waarvoor er vele namen en definities zijn. Voor zover het het onpersoonlijke betreft kan men zeggen dat al het gelijkrichten met de ziel afkomstig is van een begrip van celibataire orde dat de wijsheid vertegenwoordigt van de voorouderlijke heiligheid. Hiertoe kan men heilige geschriften bestuderen van bij voorkeur verschillende aard om zich te verzekeren van de volwassen optie. Met eenzijdige studie dit aangaande is men gevangen binnen één school van denken terwijl de gezonde psyche een vrijheid van keuze verlangt. Het is niet slecht gekozen te hebben, het is slecht de vrijheid van mening ontzegd te krijgen zoals die door democratische wetgeving is vastgelegd. Wat als goed en slecht wordt beschouwd is eenvoudigweg linguïstisch gedefinieerd en vastgelegd middels wetgeving. Men moet beantwoorden aan de vereisten van de eigen cultuur. Onenigheid hierover noodzaakt politieke aktie. Dit kan eventueel leiden tot sociale konflikten en internationale oorlog. Aldus kan worden geconcludeerd dat de basis zekerheid van behoorlijke wet en orde van primair belang is voor een succesvol leven en een succesvolle wereldorde. Succes kan worden gedefinieerd als algemene publieke tevredenheid met de bestaande wet en orde met inbegrip van een geringe belangstelling voor verdere politieke aktie. Aangezien normale niet-politieke individuen niet zelf de wet kunnen maken, is alleen het begrip van persoonlijke orde verder van belang. Regels voor persoonlijke orde worden aldus beschouwd als dienst aan de ziel en God ongeacht de eigen religieuze voorkeur. Persoonlijke orde die uitloopt op een dwangmatige stoornis impliceert een vervreemding van de ziel. In dat geval moeten de regels die betrekking hebben op de ziel worden nagetrokken.
e) Leid een geregeld leven.
Er zijn hier een paar belangrijke punten om te herinneren. Men zou evenwicht moeten houden, dat is te zeggen, rust en aktiviteit, sociale en persoonlijke interessen, werk en ontspanning zouden elkaar niet moeten verdringen. Er zijn altijd ten minste twee kanten aan de materiële waarheid en geestelijke gezondheid vereist respekt voor beiden. Aldus kan men in het algemeen stellen dat twaalf uur rust en twaalf uren aktiviteit een goede basis vormen voor de indeling van de dag. Dit geeft zes uur rust in totaal te besteden in tussenperioden gedurende de dag. Normaal heeft men na het slapen en voor het ontbijt een uur om op gang te komen. Gedurende het werk in de ochtend en ook in de namiddag is het verstandig een half uurtje te pauzeren. Dit laat anderhalf uur over rond tijd voor lunch en avondeten met één uur om tot rust te komen voor het slapen gaan. de zes in total volmakend. Werken kan maximaal twaalf uur verricht worden welk een verder uitbalanceren vereist. Er is werk voor het onderhoud van de geest en het lichaam en werk in de zorg voor anderen (afb.). Gegeven een volledig geëmancipeerde samenleving waar de autonomie van ieder volwassen individu is geaccepteerd, besteed men idealiter zes uur aan het eigen lichaam en de eigen geest (winkelen, koken ,schoonmaken, lezen) en zes uur voor de anderen (arbeidsplicht, socialiseren, samen de media waarderen). Naast een dergelijke dagelijkse routine, zouden er ook rustdagen zijn om de tevredenheid te verzekeren, studiedagen om de scholing te zekeren en feestdagen om de behoefte aan festiviteit te bevredigen. Als dit eraan ontbreekt zal men zich buiten het arbeidsproces en de samenleving zien vallen, de opvoeding en het vermogen om te leren zien kwijtraken, en zich uitbrekend uit de orde de controle zien verliezen bij gebrek aan feestelijkheden. festiviteit ontberend. (zie tabellen). Met betrekking tot verdringing wat betreft tijd zou er eveneens rekening mee moeten worden gehouden dat politiek gefixeerde standaardtijd, een ander bewustzijn vormt dan het bewustzijn van de regelmaat relatief t.o.v. de positie van de zon (afb.).
f) Doe je eigen plicht en niet die van een ander.
Dit is een lastig punt. Niets is zo destructief als jaloezie en verwarring hierover. Een goede arbeidsverdeling vereist duidelijk gedefiniëerde sociale rollen en overeenkomstige verplichtingen (afb.). Een huisman of huisvrouw moet werken voor het onderhoud van de kinderen de huis. Een buitenshuis werkend individu moet de sociale positie van de beroepsoriëntatie en de burgerlijke status handhaven. Maar deze dingen zijn dynamisch. Ze komen in fasen en zijn ook vervlochten. Gehechtheid geeft aanleiding tot een hoop moeilijkheden gedurende de onvermijdelijke overgangen. Je kan niet altijd een student/vrijgezel zijn, een huwelijkspartner een zich heroriënterende teruggetrokken persoon of een onthechtte beijveraar van de traditie van de wijsheid van de oude dag zijn. Eveneens beroepsmatig kan men van oriëntatie veranderen van het intellectueel studieuze naar het bestuurlijke, naar het ondernemende en de tenslotte zwoegende roeping. Nog steeds is het nodig duidelijk te zijn zowel voor zichzelf als voor de ander, over wat men aan het doen is. Zonder dit zal er ongewilde verwarring zijn en konflikt zijn. Men heeft zijn eigen zaken te behartigen en daar duidelijk over te zijn. Dat is de betekenis van deze regel.
Als voorbeeld kan men denken aan de orde van een planeet: de maand op onze planeet duurt 30.5 dag als onderdeel van een jaar dat vier seizoenen naar de zon beschrijft. Zo respecteren we onze eigen aard en aarde en hebben we daar ook plichten mee. Maar als we spreken van een werkweek van zeven dagen die niet met schrikkelen gekoppeld is aan die zonnemaand, noch aan de maanmaand die, waar horen we dan bij met die regelmaat? Zo ben je dan op een planeet georienteerd die je niet eens kent met een ander ritme. Zo ben je dan vervreemd, zoniet kosmisch gestoord bezig, met een misschien wel natuurlijk ritme dat vreemd is aan je eigen planeet, en oorlog voeren met het elkaar in de schoenen schuiven van die achterlijkheid zal dan niet baten, zo zal een ieder begrijpen.
g) In geval van konflikt over de zeggenschap: zoek steeds je toevlucht in de onpersoonlijke orde.
Dingen moeten in orde worden gebracht, men moet samenwerken. Hierom wordt men geconfronteerd met de deskundigheid van anderen. Niet begrijpend het waarom en hoe van ieders positie en plicht, volgen moeilijkheden. Bij gevolg raken veel mensen teleurgesteld en vervreemd. Zonder instemming en overeenstemming ondernemen mensen ongekwalificeerde actie en vermindert de algemene levenskwaliteit in een meer en meer chaotische samenleving. In deze situatie ontwikkelen mensen uit frustratie weerzin tegen autoriteit, in het bijzonder tussen generaties, en begint autocratische macht te heersen met onrecht en opstandigheid jegens de anderen. Terwille van orde kan men niet zeggen dat de ene regel beter is dan de andere. Er is konflikt over zeggenschap en men kan niet kiezen tussen vechten tegen en vechten tegen. Iedere kant geeft hetzelfde probleem. Dus is er geen andere oplossing dan toevlucht te zoeken in het onpersoonlijke. Geen persoon geeft uitkomst behalve de volwassen persoon voor zichzelf, de diverse autoriteiten geïnternaliseerd hebbende. Hij kan niet zichzelf voorstaan als de oplossing maar hij kan de slotsom van de leringen voorstaan. Jezelf voorop stellen leidt onvermijdelijk tot het bewijs van de eigen onvolkomenheid en beperkingen. Je wenden tot het onpersoonlijke is dan de enige resterende praktijk die in feite bestaat uit positieve identificaties met het persoonlijke. Wat van belang is is je niet te keren tegen anderen, niet een ketter of wat dan ook te worden, maar om overtuigd te zijn van je eigen orde. Men kan kritisch zijn over andere vormen van orde maar met het constructieve voorstel van het eigene is dit hanteerbaar.
h) Probeer je altijd aan te passen aan de omgeving.
Er zijn twee opties: de uitdrukking van de eigen identiteit (afb.) en de noodzaak zich te conformeren aan anderen. In de samenleving geeft dit doorgaans aanleiding tot de cultuur van het formele uniform enerzijds en de cultuur van het individualisme anderzijds dat is gekarakteriseerd door vrije associatie en vrije expressie. De lijfspreuk van laatstgenoemde is: gij zult verschillen, geen grotere zonde dan het uniform. Zelfs in de hoogste kringen is het ten strengste verboden de zelfde das of kleren aan te trekken. Ieder grijs pak van b.v. de politicus is van een andere makelij en een andere stof. Informele kleding domineert de formele maatschappij hetgeen met zichzelf in tegenspraak is. Individualisme kan worden herkend als een angst voor formele identificatie of als een culturele identiteitscrisis. De angst voor het uniform is klaarblijkelijk afkomstig van oorlogvoering waar de militairen niets dan de verschrikking van het formele uniform tonen. Maar het is nog steeds het uniform dat een einde maakt aan de oorlog ook. Het uniform hebben we absoluut nodig ten minste voor de politie en andere controlerende instanties. Aldus schijnen irrationaliteit en de psychologie van het trauma te heersen in deze samenleving. Het is aardig om je eigen kleding te hebben en meestentijds informeel te zijn, maar het is niet leuk niet te worden herkend en geen bevestiging te krijgen van een formele relatie (afb.). Waar moeten we ons dan aan aanpassen als we niet langer putten uit het informele maar oprecht uitdrukking geven aan onze behoefte aan een formele identiteit? Te onderscheiden tussen wat behoorlijk is en niet is niet afdoende om deze vraag te beantwoorden. Men kan niet ontsnappen aan de definiëring van formele orde. Dit is de ware betekenis van aanpassing. Waar moet men zich aan aanpassen zonder?
i) Draag zorg voor de basisbehoeften.
Basis behoeften zijn: voedsel, onderdak, kleding, wet en orde. Er zijn secundaire behoeften zoals geborgenheid, liefde, geluk, tevredenheid, afleiding, exploratie en vernieuwing. Allen zijn het vormen van zelfrealisatie, de gemeenschappelijke noemer van alle menselijke aktiviteit. God laat geen huizen, kleren of boeken aan de bomen groeien. Voor God mogen we naakte apen in een zottenparadijs zijn. Voor de Heer en Zijn vertegenwoordigers, wat Zijn naam ook moge wezen, zouden we pogen ongeveer zoals Hij te zijn: onthecht maar gecultiveerd, zelfbewust maar niet egoïstisch. Aldus schijnt er religieus een diktaat van menselijkheid te zijn kortweg gedefinieerd als een bezield vermogen tot delen. Dit schijnt de noemer te zijn van de religieuze behoefte. Politiek hebben we behoefte aan onze vrijheid ons uit te drukken, ons te organiseren en deel te nemen aan. Deze secundaire behoefte wordt dan in één woord democratisch genoemd, onafhankelijk of de staatsvorm nu een monarchie danwel een republiek is. Voor de kunsten en de wetenschappen is de behoefte twijfelachtiger. Erkend te worden, wordt ook psychologisch begrepen. Wetenschappelijke vooruitgang die miljarden kost geeft nog geen garantie voor geluk en vormt zelfs een oorlogsrisico i.v.m. het verschuiven van machtsevenwichten. Kunsten en wetenschappen zijn realistischer echter hoewel ze behoren tot te secundaire behoeften die alleen in geval van nood en dienst aan het primaire belang fundamenteel kunnen worden genoemd. Dit aangaande hebben de intellectuelen, de clerus en de ondernemende kunstenaars grote schuifladen met geheime oplossingen voor het geval dat...we weten het niet.
j) Plaats altijd werk boven het profijt.
Eén van de belangrijkste regels is te werken voor het werk en niet voor de uitkomst ervan. Slagen of mislukken mag niet van enige invloed zijn op het feitelijke werk dat plichtmatig moet worden gedaan. Er zijn tijden van moeilijkheden en tijden van grote vreugde. Of het nu zomer is of winter, belangrijk is de voortzetting van de arbeid. Omdat we geneigd zijn ons afhankelijk op te stellen van de stimulering en bekrachtiging door anderen, zijn we ook geneigd van werken af te zien als die ander niet langer persoonlijk om ons geeft. Aangezien alles en iedereen zijn/haar eigen weg te volgen heeft moeten we vroeg of laat onze eigen gang gaan. Daarom is het belangrijker te ontdekken wat je plicht is dan deze of gene uitkomst als een voorwaarde te stellen.
Een ander punt van belang is definitie van arbeid. Werkeloosheid is een relatief begrip. Iedereen die niet het werk doet dat ik doe is niet als zodanig werkzaam. Ik heb mijn eigen waarden over aan wat en hoe te werken. Werk verricht ter wille van de ziel lijkt futiel in de ogen van diegene die op winst uit is. Van de andere kant bekeken is uit zijn op profijt precies dé manier om geen enkel effect te hebben in de ogen van degene die voor de ziel leeft. Als succes wordt gedefinieerd als tevredenheid met de aktiviteit van je voorkeur, winstgevend of niet, dan is de wereld bevrijd van de slavernij van zijn strijdige dwangmatigheden.
k) In geval van woede, zoek afzondering.
Vroeg of laat wordt iedereen kwaad als gevolg van frustratie. Niemand is zonder verlangen. en dus is niemand vrij van teleurstelling. Je terugtrekken is de ideale strategie om te rouwen. Voor de ander moet je je groot houden en je integriteit bewaken. Je moet jezelf niet nar beneden halen. Trouw aan de ziel staat voorop. Het is de materiële zaak van winnen en verliezen die je in de val van het ego lokt dat zegt ik wil dit en ik wil dat. Een bezitterige houding doet meer schade dan je trots in te slikken. Afzondering is niet iets dat moet worden gevreesd. Het is de ultieme oplossing voor alle problemen. Eenmaal het fundamentele alleen-zijn aanvaard hebbende is er geen eenzaamheid meer. De ander vindt je in je hart. Kwaad zijn vertroebelt deze visie op de werkelijkheid. Men kan en moet de ander niet uit het hart verdrijven. Daar moet men leren te vergeven en vergeten. Onthoud de goede dingen van de anderen en vecht tegen de begoocheling van de eeuwige negativiteit van het fysiek missen van de ander. Het is de biologische aandrift van het lichaam die je niet op een dwaalspoor moet brengen. Zoals boven gesteld: tevredenheid wordt gevonden in het plichtmatige en niet zozeer in het materiële effect.
l) Val in woede ontstoken nooit mensen aan.
Als eenmaal de woede is losgelaten is die moeilijk te stoppen. Het is niet zo makkelijk meteen los te laten en geen vuiltje meer aan de lucht te hebben. Het trekt maar langzaam weg. Als donder en bliksem razen, moeten mensen op hun hoede zijn voor vernietiging. Laat dan de storm een boom vellen of een schuurtje omver blazen. Zolang het huis stevig op zijn grondvesten staat en goed gefundeerd is, storten de muren niet zo snel in. Zo ook moet de persoonlijkheid stevig en goed gefundeerd zijn in de vastbeslotenheid niemand schade te berokkenen. Het is o.k. om met mensen te vechten en wat emotie te tonen. Maar het is slecht om je aan een aanval en vernietiging over te geven. Geweld kan noodzakelijk zijn voor de zelfverdediging, dus: val niet aan. Vecht met mensen en niet tegen mensen. Praktisch gesproken betekent dit dat vertrouwen nog niet verloren is na de uitdrukking van kwaadheid in een aanval van woede als er geen feitelijke aanval plaats vindt. Derhalve zijn het de woorden die het vechten doen. Fysiek vechten is het einde van de rede en kan eveneens de relatie beëindigen. Zelfs een hopeloze poging het met woorden af te handelen staat in dienst van de rede. Men hoeft niet redelijk te wezen om de rede van dienst te zijn. Delirante nonsense is er ook terwille van de geest. Niemand gelooft alles wat er gezegd of gedacht wordt, maar iedereen gelooft in fysieke pijn en de noodzaak daaraan te ontkomen. Dus, zolang woede in woorden wordt omgezet kan men blijven, maar als woede in een fysieke aanval overgaat, is het spel verloren als de voorgaande regel (lk) is verwaarloosd. Oorlog is het resultaat van het onvermogen zich terug te kunnen trekken.
m) Neem altijd de verantwoordelijkheid voor je daden.
Je kan een hoop stomme streken uithalen. Hier ervaring mee krijgen is zelfs onvermijdelijk. De vraag is wie voor de fout zou moeten boeten. Het basisprincipe is dat ieder verantwoordelijk is voor zijn eigen handelingen. Ook niet handelen is handelen. Niets doen kan eveneens een hoop ellende veroorzaken. Het profijtbeginsel wil altijd de schuld op een ander verhalen hetgeen een ziekte van het materiële bestaan is. Zonder de regels is er geen oplossing voor dit probleem. Begaan met materiële zaken is alleen God de uiteindelijke schuldeiser en zijn alle mensen schuldig. We zijn verplicht aan de orde en niet zozeer aan elkaar. Dingen lopen altijd fout aangezien de materiële vorm niet eeuwig is. Iedere regel heeft weer een andere regel nodig. Regel1g impliceert het onpersoonlijke als uitkomst voor conflicten over schuldkwesties. Als iets niet in orde is, kan het zo zijn dat ons idee van orde zelf niet in overeenstemming is met de diktaten van de ziel. Naar het idee van orde kunnen beslissingen worden genomen die iedereen ten voordele strekken. Aan dergelijke conclusies kan men werken. Elkaar eenvoudigweg de deur wijzen zal tot geen andere uitkomst leiden dan treurnis en vervreemding. Het is van belang te komen tot conclusies die leiden tot werk ten behoeve van de algemene vooruitgang. Zonder dit maakt het ene slachtoffer het andere en in een dergelijk smeulend ongenoegen worden problemen nooit echt opgelost met het voortdurend resultaat van terugkerende oorlogvoering.
n) Probeer verzamelen en bewaren te vermijden.
Bezitsdrang is een groot struikelblok. Het is de ziekte die begeerte wordt genoemd. Van bezittingen raakt men bezeten. Er is nooit genoeg. Maar je kan niet de hele wereld onder controle krijgen en hem de jouwe noemen. Hoe meer je vergaart hoe meer je dit beseft. Je huis te hebben als een meubel-showroom annex museum voor moderne technologie, annex bibliotheek en kunstverzameling is een hopeloze onderneming. Materialisme is een geestesziekte in de categorie der gespletenheid. Iedereen weet dat geluk niet gekocht kan worden. Al waar je op mag hopen is een wereld die toegankelijk is zodat, hoewel niet de eigenaar, men de bezoeker kan zijn. Hoe meer we willen bezitten, hoe minder toegankelijk onze cultuur wordt. Je juiste vraag is aldus: hoe komen we van deze hindernis (afb.) af en hoe krijgen we een open cultuur. Eind twintigste eeuw is dit nog steeds science fiction. Er is een internet dat iedereen met iedereen verbindt en het ideaal van een open cultuur benadert. Maar nog steeds moet alles worden gekocht en bewaard. Dan zijn we eigenlijk nog als de Neanderthaler die niets anders wist dan te jagen en te verzamelen. Homo Sapiens is echt een andere soort. We hebben elkaar te kennen en niet te jagen en te bezitten. Aldus moeten bij private danwel overheids-inspanningen informatiebanken worden geschapen en toegankelijk gemaakt voor iedereen. Het is niet mogelijk noch bevredigend de lijn van vergaren en bezitten voort te zetten. Uiteindelijk moeten televisie, radio, stereo etc., boeken en computerprogramma's worden gehanteerd met één venster op de wereld beschikbaar voor allen.
o) Wees trouw aan je leraren.
Het gaat niet over namen, maar over inhoud. Natuurlijk, een naam is een code die toegang verschaft tot een zeker kennis-gebied. Maar een naam is ook valsheid: het leidt tot het materiële lichaam en geen enkele Heer houdt dezelfde vorm. Het heeft geen zin je vast te klampen aan dit of dat lichamelijk concept. Ieder lichaam van kennis refereert aan een manier van leren, een school. Ze vormen hiërarchische piramides waarbij toegang in toenemende mate moeilijker wordt onder aan de piramide. Piramiden storten in als het geloof is uitgeput en er meer moet worden geïnvesteerd dan er wordt teruggegeven. Dit lichamelijk aspect van leraren en scholen behoort tot het slagveld van het ego. Ego voert oorlog in de begoocheling van de macht te beheersen en te genieten. Oplossing voor dit probleem moet en kan het erboven plaatsen van de onpersoonlijke orde zijn. Het gaat er niet om de persoon en zijn autoriteit te ontkennen, het gaat erom allen onderhevig te zien aan de werkelijkheid die we niet kunnen veranderen. Als we de hele wereld plat branden zal de aarde nog steeds rond draaien. Het is die ene revolutie die alle andere de baas is. Zijn orde te onderkennen en respecteren in zijn volle relativiteit is een missie van hervorming, aangezien de twintigste eeuwse mens zich nog steeds vastklampt aan een antieke romeinse kalender en een verwrongen begrip van klokkentijd dat ver verwijderd is van de natuurlijke situatie. Trouw aan leraren betekent trouw aan de bron van de leringen (afb.) op de eerste plaats: de kosmische werkelijkheid en ziel van al de werelden die vrede vinden met de orde in de vorm van de tijd (afb.).
p) Wees afgestudeerd en je eigen baas.
Het is goed naar school te gaan en je te onderwerpen. Het is slecht er een eeuwige plicht van te maken. Het is goed te veranderen van school, het is slecht niet te hebben geleerd zelf school te maken. Aldus willen iedere vrouw en man van nature baby's ter wille van hun eigen school van opvoeding, hoewel het niet altijd duidelijk is wie er de leraar is. De grote misère van de religie en de politiek bestaat uit het onvermogen de leerschool te internaliseren en het geleerde te integreren met andere bestuurlijke opties. Dit is het ware probleem: de voortdurende noodzaak nieuwe informatie aan te nemen en te integreren. Ten eerste is er het probleem dat gevorderden geneigd zijn minder te leren in de praktijk van hun eigen conclusies. Ten tweede is er het probleem van de evolutie. Hoe kan een school vooruit streven zonder in zijn geheel ontworteld te raken? Dingen lopen mis met de overdracht van kennis: boeken worden onleesbaar vanwege specialisatie en leraren weigeren nieuwkomers met andere aanpassingen dan die hun eigen zijn te accepteren. Aldus herhaalt zich steeds hetzelfde fenomeen: mensen vormen hun eigen school en gezag. Dit is natuurlijk en moet worden getolereerd. Deze regel impliceert leven en laten leven: een slechte school zal de tand des tijds niet doorstaan, normaliter hoeft men daar geen bijzondere oppositie tegen te voeren. Niet te vergeten: alle pogen tot redelijkheid kan worden herkend als dienst aan de ziel (1l); zolang een school er is om te onderrichten en niet om te heersen, mag iedere afgestudeerde voor zichzelf uitmaken of hij meer heeft geleerd dan slechts geduldig zijn.
q) Respekteer de autoriteiten en wetten van je land.
Eigenlijk zou er geen commentaar moeten zijn op deze regel. Het is juist het verlangen voortdurend te sleutelen aan de regels waardoor we in moeilijkheden komen. Maar de tijden veranderen, niet alleen deze eeuw, maar voor eeuwig. Regels moeten worden aangepast en wij moeten ons aanpassen aan de regels. Dit is onvermijdelijk. We kunnen niet alles vastleggen en dan verwachten dat het eeuwig zo zal blijven. Na ieder schilderij zal er weer een nieuw schilderij zijn. Na iedere Bijbel een nieuw verhaal van heiligheid etc. Het leven gaat verder en de ziekte waar de mensheid aan lijdt schijnt meer te bestaan uit weerstand tegen verandering dan uit het lijden onder de dynamiek van de materiële vorm. Van belang is hier enige loyaliteit te tonen aan de nalatenschap van wet en orde. Het is goedkoop een rebel te zijn en tegen alles wat van 'het systeem' is in te gaan. Nee zeggen is gemakkelijk, ja zeggen ietwat moeilijker. In de natuur is uitbreiding en differentiatie een normale zaak. Het is de kunst je ziel niet te verliezen; de herinnering aan datgene waaraan men toevoegde te behouden. Verbonden te blijven is de opdracht, aan welke noviteit we ons ook wagen. De televisie van de twintigste eeuw b.v. is als een snelle droom: wat herinneren we ons als we voor onszelf opkomen?
r) Kleed, scheer en reinig jezelf altijd gepast.
Door middel van kleding, geven mensen uitdrukking aan hun identiteit. Om in dezen orde op zaken te stellen moet men onderscheid maken tussen formele en informele kleding al dan niet bevrijd zijnde in dienst aan de orde van de regels van één of andere ziel-reddende traditie. Op die manier zijn er vier soorten kleding: F(ormeel) B(evrijd), F(ormeel) N(iet bevrijd) , I(nformeel) B(evrijd) en I(nformeel) N(iet bevrijd). (afb.) IN-group's-kleding is modieuze en vrije-tijds kleding. Losstaande van tradities worden deze mensen als niet bevrijd beschouwd. IB-kleding is niet-uniforme kleding overeenkomstig de traditie, met hoeden, stropdassen, costuums en jurken. Deze mensen willen traditioneel zijn en netjes en worden allen als bevrijd beschouwd in hun traditionele liefde voor het individuele. FN-mensen gaan gekleed in uniform, de militairen, de politie, de klassieke muzikanten, priesters etc. en worden als niet-bevrijd beschouwd omdat ze het kruis dragen van het uniform van de oud-romeinse politieke tijd in weerwil van het individuele. Diegenen die zich formeel uitdossen in dienst aan de orde kunnen hun identiteit van professionele oriëntatie en civiele status tot uitdrukking brengen middels b.v. kleur en een band om hun nek die de graad van betrokkenheid bij de orde aangeeft. Deze laatste kleding-code is een voorstel dat hier als een optie geboden wordt en voor de twintigste eeuw nog Science Fiction is. De indeling naar beroepsoriëntatie (afb.) en civiele status(afb.) is traditioneel terwijl het uniforme dan onderworpen is aan de diversiteit van het individuele en de andere orde van de tijd in dienst aan de ziel. Vandaar de overweging als zijnde bevrijd naar klassieke formaliteit. Men kan van de betrokkenheid bij de beroepsgroep in kleur blijk geven: donkergrijs/zwarte kleding voor academici en priesters in de rol van adviseur/raadgever ten behoeve van de ziel, donker rood voor diegenen in burgerlijke dienst: politici, ambtenaren die de regering vertegenwoordigen in dienst aan de intelligentie. Lichtgrijze pakken voor de mensen in de handel en het bedrijfsleven in dienst aan de geest van de orde en beige kleding voor de werkende mensen in dienst van de lichamelijkheid van de orde. De individuele status van student/vrijgezel, gehuwd, teruggetrokken of onthecht zijn kan zich kleden met overhemden in respektievelijk groen voor de studenten, wit voor de gehuwden, blauw voor de teruggetrokkenen en oranje voor de onthechten (afb.). Het nivo van betrokkenheid (afb.) kan tot uitdrukking worden gebracht middels eretekenen die aan een band om de nek hangen (of de kraag van het shirt) die de kleur toont van de beroepsoriëntatie. Door het (staats)hoofd van de orde, of door een tijdregel, kunnen mensen worden beloond met eretekenen in de vorm van b.v. een zes-puntige ster (afb.) in zilver of goud voor deelnemers aan de orde met respektievelijk primaire en gedurige verdienste. Natuurlijk is dit allemaal vrijblijvend en kan niet in de wet worden vastgelegd: niemand kan gedwongen worden tot de orde te behoren noch worden verboden te doen alsof hij erbij hoort. Sociale controle zal zijn werk wel doen als het gaat om het onderscheid tussen akteurs en originelen. Het symbool van de orde als een zes-puntige ster heeft betrekking op het feit dat de dag en het jaar in 24 delen (één tijd, één indeling) zes sterredagen geeft die zes twee-maandelijkse seizoenen van zestig sterrendagen oplevert (zie tabel). Het geheel van de tijd (de sterrenhemel) verdeeld in zessen wordt aldus als een ster weergegeven (in kontrast met de bekende David-ster kan de aanduiding van twee driehoeken weggelaten worden door de structuur open te houden). Wat betreft scheren en reinheid, wordt de positieve houding jegens de andere sexe (ook van de teruggetrokkenen en onthechten) tot uitdrukking gebracht door gladgeschoren zijn en het hebben van kortgeknipt haar (behalve dan de dames die lang haar houden om hun sexuele aantrekking te verhogen). Onthouding kan worden getoond door het kultiveren van baarden en snorren of kort haar voor dames. Reinheid is geboden als de meest antieke traditie van goddelijkheid en beschaving.
s) Probeer vanuit je intuïtie een expert te zijn.
Natuurlijk kan bijna alles in boeken worden gevonden. Nauwelijks enige regel of opmerking in deze verzameling is nieuw. Het is, echter, onmogelijk de bron te vermelden van ieder idee. Het is niet praktisch, niet gewenst en tegen de regel je eigen baas te zijn verstoppertje te spelen achter de rug van autoriteiten van buitenaf. Ik kan me vergissen, ik kan veranderen. Regels veranderen, uitdrukkingen veranderen, symbolen veranderen. Van het voorstel neergelegd in de voorgaande regel kan de uiteindelijke praktijk hemelsbreed verschillen. De mens wikt, maar God beschikt. Het is alleen maar het spel dat men speelt; de manier waarop men zijn best probeert te doen, een expert te zijn, loyaal te zijn, etc. Het is en blijft slechts een spel dat mensen graag spelen of niet. Intuïtie is van primair belang voor het begrip vrijheid. Alles betwijfelen met de traditie van de natuurwetenschap wordt gedaan in dienst aan de ziel welke dan de vrije teugel wordt gegeven middels de intuïtie (afb.) De regels kent men uit ervaring en men houdt zich er niet beter aan door ze mechanisch te leren. De regels hier opgevoerd vormen enkel een checklijst om aan te refereren of om op te mediteren; ze zijn niet bedoeld om op school te worden onderwezen. Er zijn genoeg scholen die de intuïtie afbreken in hun pleidooi voor de afhankelijkheid van de leerling. Computers fungeren als prima onderwijzers en scholen mogen worden hervormd door te leren naar eigen voorliefde. Het verduisteren van de eigen intuïtie is een rechtstreekse bedreiging voor het onderhouden en ontwikkelen van intelligentie.
t) Probeer zoveel mogelijk samen te werken.
Dit is de oudste regel voor de beschaafde mensheid en het menselijke gezonde verstand. De krankzinnigen werken niet samen net als de ongeciviliseerden. De wilde natuur kan aantrekkelijk zijn en je uitleven kan een opluchting vormen. De beest uithangen is echter niet de definitie van beschaving. Helaas moeten we onze afgunst op koning leeuw beheersen en ons aan de regels houden die de juiste samenwerking en coördinatie verzekeren. Zonder dat bereik je niets dan oorlog en vernietiging. In geval van bezetting door vreemde strijdkrachten, kan men tijdelijk terugvallen op de dierlijke staat van het gebruik van animalistisch geweld ter zelfverdediging en overleven. Maar een normale burgerlijke bedreiging vormend voor de individuele vrijheid, moet men overeenstemmen en samenwerken naar het begrip van defensie. Naar de vrijheden van de formele orde van erkend maatschappelijk lidmaatschap ('een ster hebben") zijn er 32 mogelijke identificatiegroepen (de onvolgroeide aspirant"zonder een ster' niet meegerekend) (afb.). Iedere groep zal zijn eigen defensie definiëren en ernaar handelen voor zover de wetboeken het toestaan. Zelfs de teruggetrokkenen moeten samenwerken om hun eigen plaats te krijgen en zich te verzekeren van hun voeding en hun aanpassingen. Problemen ontstaan als er geen samenwerking kan worden gevonden. Deze mensen vallen buiten de samenleving en vormen voor de formele orde een belediging aan de ene kant en een uitdaging aan de andere kant. Ieder mens is waardevol en vanwege de economie of de justitie mag dit niet worden ontkend. Het hoeft geen geld te kosten of buiten strafinrichtingen plaats te vinden. In feite betekent formele bevrijding dat je het kapitaal ter beschikking krijgt vanwege de overwegende invloed van de logica van de orde. Is er eenmaal samenwerking in formele orde dan vormt geld niet het probleem. Naar de formele orde verliest zelfs eigenaarschap zijn betekenis aangezien dienst aan de orde de filosofie is. Natuurlijk heeft iedere identificatiegroep zijn eigen materiële beheersings-systeem van verschaffing van kredieten en goederen. Het is aan de regering alles naar recht en orde te regelen om de private interessen van de verschillende belangengroeperingen te beschermen.
u) Bescherm je persoonlijke privacy als je leven.
De samenleving kan een beest zijn dat de vrijheid van het individu verslindt. Leiders worden de slaven van hun eigen systeem en echtgenoten worden het slachtoffer van hun eigen betrokkenheid. Dit is een fundamenteel probleem dat kan worden opgelost door te zorgen voor en het beschermen van de persoonlijke privacy. Een eigen plek te hebben is een zegen. Niet te worden verstoord door lawaai, stank of ongewenste commercie etc. is een ideaal geworden om voor te werken. In de oude tijd waren er veel ongecultiveerde gebieden om je te kunnen terugtrekken in de vrije natuur. Deze manier van ontsnappen is steeds minder mogelijk in een overbevolkte wereld waar ieder geschikt stukje land wordt gebruikt voor landbouw en veeteelt. Een voordeur delen in een apartementengebouw is een minder private oplossing waarbij je gasten zich moeten mengen met vreemden die aan dezelfde voordeur aanbellen. Een paar vierkante meters delen met honderden mensen in een wolkenkrabber is zeker een uniek begrip van verticaal tijdruimtelijk besef waarmee meer ziekte dan eigen gezond verstand kan zijn gemoeid. Hoe ver kan men gaan in het najagen van het eigenbelang? Wat zeker is dat persoonlijke privacy en de volwassen positie elkaar nodig hebben. Hoe moet je je eigen zaken behartigen als je ze niet voor elkaar krijgt? Een samenleving die hierin faalt zou wel eens zijn mentale gesteldheid genaamd neurose niet te boven kunnen komen en instorten in ongewilde psychopathologie. Derhalve moet de privacy worden veiliggesteld als het eigen leven. Hoe meer mensen boven op elkaar zitten des te dringender de behoefte zich aan privézaken over te geven. De misdaad in grote steden kan worden bestreden met deze regel in gedachten. Waarom zou je de ander aanvallen als ieder zijn privé kan hebben?
v) Kom assertief op voor je rechten.
Assertiviteit betekent te verkondigen; invloed uit te oefenen. Het is een heet hangijzer: wat dienen we in onze assertiviteit? De religie maakt zich zorgen over ketterij en de wetenschap is bezorgd over onwaarheid. De politiek maakt zich druk over samenwerking. Tezamen betekent het dat iedereen bezorgd is over waarheidlievende samenwerking ten behoeve van de ziel. Ziel is het woord dat het ego-begrip tegenwicht biedt dat zelfzucht in weerwil van andere zelf-interessen vormt en daarmee vervalt in de razernij en storm der ketterij. Het gaat om eenheid in diversiteit, het gaat om de ziel. Het ego is een gevolg van materiële identificatie ten gevolge waarvan mensen geneigd zijn tot oppositie en het in projectie verschuiven van de schuldvraag. De klassieke lering der assertiviteit bestaat er derhalve uit het eigen geweten te behartigen terwille van de eigen ziel en op te passen voor egoïsme dat de eigen materiële positie behartigd. Het ego-begrip is onvermijdelijk omdat de behartiging van het materiële eigenbelang onvermijdelijk is. Het is door de onderwerping van het ego aan de belangen van de ziel dat men het ketterse -isme van de schizoïde oppositie te boven komt. Aldus houdt een juist begrip van assertiviteit in dat men niet de belangen van een ander schaadt. Wat we anderen noemen behoeft dan nog nadere overweging.
w) Probeer altijd vriendelijk en beleefd te blijven.
Dit is een gezond verstand regel die alle menselijke interaktie regelt naar de norm van de goedheid. Dieren blaffen en brullen terwijl mensen worden verondersteld redelijk te blijven, dat wil zeggen: vriendelijk en beleefd blijven in de verbale en fysieke zelfbevestiging. Naar de andere sexe staat deze voorkomendheid bekend als hoffelijkheid. Het was geenszins de bedoeling dat zich zo verplichten uitsluitend in de privé-sfeer van sexuele toenadering of als een herenakkoord onder enkel heren moest blijven. Lijdend onder de lasten van het ego wordt deze regel vaak geschonden. Men kan een neurotische angst voor verplichtingen voelen of ontsporen terwijl men in eigenwaan onrust stookt. Verkrampend op het ego vergeten mensen aardig te zijn en verliezen ze het kontakt simpelweg door niet genoeg aandacht te besteden. Iedereen erom roepend terwijl niemand het schenkt is symptomatisch voor een neurotische samenleving vervreemd van de belangen van de ziel. Geen last te hebben van je zenuwen houdt in dit geval in dat je het lef moet hebben om aardig en beleefd te zijn.
x) Blijf bij je besluiten en hou je zoveel mogelijk aan je beloften.
De basis-regel der heldhaftigheid is het principe te behouden, consequent te blijven, stand te houden, vastberaden te zijn. Niet dom en koppig te zijn is de opdracht. Zonder het onderscheidingsvermogen is dit niet mogelijk. Dus moet men ter zake blijven. Dan bestaat de opdracht eruit je verstand niet te verliezen. Het vasthouden aan deze continentie is de essentie van de ware leer. De vraag is niet alleen hoe te behouden, maar ook wat te behouden. Enkel je verstand te behouden houdt nog niet de ziel in, evenals enkel het zaad te behouden evenmin de ziel impliceert. Alleen het bedrijven van de liefde of het spenderen van het zaad al evenmin. Natuurlijk kan men zich alleen houden aan realistische besluiten en beloften. Als je je gelijk wilt behouden en realistisch wilt blijven komen de zogenaamde eeuwige waarden in het zicht. Kortweg zijn dit medeleven, waarheidsliefde, reinheid en vrij zijn van bezitsdrang (afb.). Of in normale bewoordingen blijf netjes, lieg niet, zorg voor anderen en deel. Deze fundamentele waarden hooghouden maakt je standvastig en betrouwbaar.
y) Doe het noodzakelijke en veroorzaak geen verdriet.
Voorbij de noodzaak bevindt zich het paradijs der zotten met vakanties genaamd oorlog. Waarom de zaak compliceren als de eenvoud o.k. is? Waarom hebben we meer dan één indeling van de tijd nodig zoals met de verdeling van de weken die niet overeenkomen met de maanden. Waarom koestert de twintigste eeuw tijdzones de overeenstemming van de ware tijd verlaten hebbende? We hebben niet een andere indeling van weken nodig die losstaat van de indeling in maanden, we hebben geen tijdzones nodig. Het antwoord op deze vragen is gehechtheid. Omdat we gewend zijn aan de oude romeinse kalender blijven we denken dat traditie ziel is. Dit is niet het geval. Ziel betekent geweten, niet blinde gehoorzaamheid. Soms moeten dingen worden afgeschaft als we beter weten en kunnen. Daarenboven impliceert iets nieuws nog niet dat het oude is vergeten. Op een nieuwe kalender kunnen oude indelingen worden weergegeven en andersom (zie tabel). Aan het einde van de twintigste eeuw drukt men ook nog steeds boeken terwijl in de negentiger jaren afdoende rekenvermogen is ontwikkeld om enkel virtueel te publiceren. Geen verdriet te veroorzaken betekent tradities geen geweld aan te doen door met ze te breken, maar door alternatieven te koesteren die beter zijn, dat wil zeggen helderder, waarheidlievender, eenvoudiger en makkelijker. Als we onze schuld aan het oude hebben ingelost kunnen we het nieuwe huldigen. Alternatieven zijn noodzakelijk voor de keuzevrijheid. Zonder dat kan er geen bewustzijn zijn maar gevangenschap in gehechtheid en de redeloosheid van de neergang in onwetendheid. Het niet-noodzakelijke koesterend is men geneigd het noodzakelijke achter wege te laten. Het is niet verboden een dwaas te zijn, het is een schande en zelfs gevaarlijk te verwaarlozen wat noodzakelijk is. Iedereen is het erover eens: vrijheid van keuze is noodzakelijk, het behoort tot de methode. (afb.).
z) Maak een regel, breek een regel met in achtneming van je integriteit.
Geen enkel regelement heeft het eeuwige leven. Deze opzet schrijvend verving de ene regel de andere. Iedere opzet pretendeert absoluut en finaal te zijn, maar de waarheid is anders. De ziel moge absoluut en finaal zijn, maar zijn materiële uitdrukking is dat niet. Het is in beweging, het is onderhevig aan de werkelijkheid van de tijd (afb.) die alles verandert. Derhalve is voortdurende aanpassing aan tijd en omstandigheden noodzakelijk. Daarom worden regels steeds gebroken en geschapen, weer gebroken en opnieuw gecreëerd. Dit is vanzelfsprekend voor de integriteit van het leven en de persoon. Alles is onderhevig aan het gewetensvolle van de aanpassende zichzelf verwerkelijkende ziel. Zekerheid wordt gevonden in de eeuwige waarden van rein waarheidlievend delen en zorgen (afb.) Zo lang de mens bestaat zullen ze de basis zijn van de menselijke integriteit en zullen ze nodig zijn hoewel de interpretatie ver uiteen zal lopen. Voor altijd.
a) Wees zeker.
b) Vermijd speculatie.
c) Kontroleer je werk.
d) In geval van mislukking, corrigeer, excuseer en plan voor beter.
e) Vraag altijd zoveel als mogelijk is..
f) Vergeef en vergeet.
g) Ken je territorium: onderzoek en ontdek.
h) Wees zo onafhankelijk mogelijk.
i) Socialiseer.
j) Indien kritisch over anderen, voeg altijd de constructieve opmerking toe.
k) Wees op je hoede voor verleidingen.
l) Maak je geen zorgen over je imago.
m) Hou vast aan de rol die je speelt.
n) Zoek je identiteit in je status en bezigheid.
o) Wees consequent
p) Wees altijd bereid materiële doelen op te geven.
q) Verdedig altijd je eer.
r) Zwijgen is goud.
s) Klaag niet meer dan nodig is.
t) Ga af op wat wat bona fide is in geval van hulpbehoevendheid.
u) Discrimineer niet naar geslacht, religie, politieke voorkeur, ras, status of beroep.
v) Hou de vertoning gaande: toon je kracht.
w) Ga met de stroom mee.
x) Refereer minimaal.
y) Goedheid vóór passie.
z) Bekrachtig wat je wilt.
a) Wees zeker.
Zeker te zijn is belangrijk. Het is zelfs nog belangrijker te weten wáár je zeker van bent. Men kan zeker zijn van het tijdelijke, men kan zeker zijn van het eeuwige. Als geheel kan men zeker zijn van de eeuwige tijd. Van fysieke verschijningen kan men niet zeker zijn. Hoewel tot op zekere hoogte voorspelbaar moet men vertrouwen op de garantie van verandering van vorm meer dan vertrouwen op, of pretenderen te vertrouwen op, de garantie van de stabiliteit van vorm. Hoewel kwaliteit gedefiniëerd is door de stabiliteit van vorm, zal alleen de garantie van aanpassing aan tijd en omstandigheden vertrouwen geven. Met levende wezens wordt de eeuwige tijd gekend door de ziel. Om daarmee zeker te zijn van de ziel is de primaire beheersings-strategie. Als mensen eenmaal bijeengehouden worden in functie tot de ziel, kan men spreken van een succesvolle onderneming. De onderneming moet de relatie tot de ziel definiëren. Ondernemen ter wille van een optimale aanpassing aan tijd en omstandigheden kan aldus een definitie vormen van ideaal bestuur. Dit betekent dat in principe voor iedere lokaliteit zich een verschillende variatie van het produkt, of het nu materiëel is of geestelijk, mag ontwikkelen. Een dergelijk ideaal produkt is een doe-het-zelf-aanpassings-opzet. Men kan een schrijfmachine hebben, maar niet de tekst. Men kan het voedsel hebben, maar niet de manier waarop de tafel moet worden gedekt. Men kan een tekst hebben, maar niet de interpretatie naar het tijdstip van lezen. Uiteindelijk is de ziel de uiteindelijke autoriteit of het produkt van het goddelijke, of goddelijke van het produkt, waar men zeker van kan zijn.
b) Vermijd speculatie.
Als je zeker moet zijn van de ziel, moet je ook zeker zijn van de regels. Naar de eeuwige waarden van de ziel is er een basis set van principes voor de beheersing waarover geen verdere speculatie moet bestaan. Verdere speculatie doet de garantie vervallen van de ziel waardoor het vertrouwen in het produkt zal afnemen. De basiswaarden worden uitgedrukt in de zegswijze: naar waarheid delen en zorgen is een schone zaak. Uit deze uitspraak volgen de basisprincipes zoals uitgedrukt in het eerste gebod van een succesvolle onderneming: zonder intoxicatie (waarheid), noch door anderen schade te berokkenen (zorgen), en zonder te gokken (delen) moet men een legale liefde bereiken (reinheid) van produceren en consumeren. (afb.) Aldus is het drinken van alcohol, het mislukken in medeleven en gokken op het verkeerde paard in ontucht, precies de manier om het kontakt te verliezen met de ziel en de onderneming te torpederen. Derhalve zou speculatie over dit gebod moeten worden vermeden. Er kunnen variaties qua interpretaties zijn van onderneming tot onderneming, maar het basisgebod verdraagt geen amendering. Het kontakt verloren hebbende met het basisgebod noodzaakt boetedoening en/of pelgrimage.
c) Kontroleer je werk.
Als het beste produkt de vrede is, kan oorlog het werk zijn. Dit is een probleem. De regel der rijpheid impliceert dat niemand je werk hoeft te kontroleren. Kontrolerende instanties veranderen de samenleving in een school waar je nooit van afstudeert. Leraren, kontrolerende mensen, moeten eraan werken overbodig te zijn, zonder enige overweging wat betreft hun eigen positie. Aldus bezien is werkeloosheid de hoogste prestatie. Zonder dit zal de samenleving een paranoïde hel zijn. In feite staat hier de definitie van arbeid ter discussie. Niemand is werkelijk werkeloos. De term zou uit het woordenboek moeten worden verwijderd en moeten worden geherdefinieerd als ongesalarieerdheid. Dienst aan de ziel, dienst aan het materiële motief, en dienst zonder overeenstemming zijn de drie soorten arbeid die de mens bezig houden. Mensen maken er ongekwalificeerd op zichzelf een zooitje van, moeten gecorrigeerd worden naar materiële maatstaven en ten slotte moeten ze worden gered door te werken terwille van de ziel. Dit is waar het werk der mensen allemaal om draait. Dit is hoe mensen hun werk kontroleren en de samenleving runnen (afb.). Het uitgerijpte individu incorporeert de drievoudige definitie van arbeid: van een positieve identificatie met de autoriteiten werkt hij zonder verdere instemming op zich zelf, proberende de zaak niet in het honderd te laten lopen. Ontdekkende dat dat wel gebeurt, corrigeert hij zichzelf naar de gekende materiële standaard en geniet van de vruchten van deze oorlog voor het resultaat in de vrede van zijn ziel-reddende strategieën. Een uitgerijpte samenleving zou hier rekening mee moeten houden: begrijpen dat mensen voor hun eigen verantwoording leven, ze hun overtredingen tegen de standaard vergeven, en voor ze zorgen middels sociale zekerheid ter wille van de vrede toegevende dat niet iedereen altijd onafhankelijk voor het resultaat kan werken. De vrede bewaren sociale zekerheid genietend is net zo belangrijk als vechten voor een resultaat of je eigen baas zijn. In feite is een volwaardige samenleving niet mogelijk één van deze ledematen amputerend.
d) In geval van mislukking, corrigeer, excuseer en plan voor beter.
Vele mensen falen: ze worden ziek, begaan zelfmoord, krijgen een ongeluk, vallen buiten de boot, lijden aan een verslaving of worden krankzinnig (afb.) Voor zover het ontbreekt aan intelligentie kan men opvoeden, begeleiden en sturen. Voor zover het ontbreekt aan ervaring kan men het voorbeeld geven, het model zijn. Voor zover het de natuurlijke neiging tot chaos betreft kan men vertegenwoordigen, de orde hooghouden die nodig is (afb.). Hoe dan ook, mislukking moet worden onderkend, geëxcuseerd en worden gecorrigeerd. Dit is het fundament van de samenleving waar we niet buiten kunnen. Je kan niet altijd je voorbeeldige stokpaardje berijden of alleen een leraar zijn, noch zal alleen het herstel van de gebroken orde afdoende zijn. Aan de ontkenning van de mislukking ontspruit alle psychopathologie. Niet juist geïdentificeerd met de voorvaderen moge men niet begrijpen waarom de dingen niet op de juiste manier uitwerken: men realiseert zich niet altijd wie men is, in welke schoenen men staat. De kultuur komt niet uit de lucht vallen maar heeft een geschiedenis van falen en slagen. Met het veranderen der tijden worden de kaarten opnieuw geschud en moeten spelletjes opnieuw van voor af aan worden gespeeld. Dat is wat het leven interessant maakt: de geschiedenis herhaalt zich, maar niet op dezelfde manier. Mannen ontwikkelen zich tot vrouwen en omgekeerd. Rollen kunnen worden gefixeerd, maar niet de acteurs. Vandaag is men de baas van de onderneming, morgen moet men elders als een leerling beginnen. Zonder de realisatie van mislukking, het excuseren van het falen en de wil te corrigeren mogen we spreken van een geestesziekte: de ziel is niet gediend door misleiding en de psyche verliest zich in waanzin de angst van de samenleving reflecterende. Een samenleving die mislukking accepteert als een uitdaging om te werken kent in feite geen verliezers: alleen de bezigheid verandert.
e) Vraag altijd zoveel als mogelijk is.
Men kan piekeren en speculeren, maar de ervaring, het model of de juiste orde missend is men verloren zonder de oprechte wil de autoriteit van een ander mens te erkennen. Dit doet men vragenderwijs. Het is niet altijd mogelijk vragen te stellen, maar ten minste één kwart van de bevolking zou moeten leven voor het beantwoorden van de vragen van de rest. Intellectuelen, boekmensen, apollinische academici, priesters, adviseurs, en raadgevers. zouden moeten begeleiden, sturen en orde moeten verkondigen terwille van de regering vertegenwoordigende, onafhankelijk ondernemende en gesalariëerd werkende mensen. Enkelen moeten de verstandigsten zijn. De spirituele oriëntatie van de verstandelijken zou moeten samenhangen terwille van de ziel, de basiswaarden en de kennis van hun vak en specialisatie vertegenwoordigend. Vaak zullen ze frustrerend antwoorden om het materiële motief te ontmoedigen en de vrede van hun eigen zaken te bevorderen. Maar in feite is er een behoefte aan een evenwicht van materiële en geestelijke belangen (afb.) Hoewel iedere kultuur zijn eigen stijl van bestuur heeft doet het allemaal niet ter zake zonder de geest en zegt de geest niets zonder de relatieve wereld.
f) Vergeef en vergeet.
Het is niet zo makkelijk te vergeven, noch kunnen we makkelijk vergeten met alle soorten van berokkende schade in het zicht. Er is macht voor nodig om te vergeven en te vergeten. Kennis is macht. De grootste misdaden kunnen worden vergeven als de criminelen worden gezien als slachtoffers van een falend systeem. Je kan ze zelfs als helden herkennen die het systeem bevechten. Ten einde machtsstrijd te beëindigen is de macht verdeeld en in tegenwicht uitgebalanceerd. Dit is de manier waarop macht gehandhaafd wordt en men kan vergeven en vergeten. Evenals op het politieke vlak, gaat de leiding van de samenleving ook in drieën. De mens moet op twee benen lopen en heeft daarom drie ledematen nodig. De politiek loopt op de benen van de religie en de wetenschap. Religie heerst op basis van het afwisselend politieke en intellectuele belangen. De intellectuele gemeenschap moet balanceren tussen het religieuze en politieke. Om deegwaren te koken heb je water een pan en deegwaar nodig. Om evenzo een gezonde en evenwichtige samenleving te hebben die in staat is te vergeven en te vergeten, moet de macht worden verdeeld en tegen elkaar worden uitgebalanceerd. door de drie ledematen van de politiek, de wetenschap en de religie. (afb.). De één kan niet zonder de ander. Alles is al geprobeerd en alles wat bewezen is dat het de inzet van allen vereist om een gezonde samenleving te kunnen creëren. Haat kent iedereen van het ego van zijn identificatie-groep die het altijd makkelijker vindt om te beschuldigen dan om te boeten. Maar een ieder die zijn benen beziet moge opmerken dat er twee voor nodig zijn om te kunnen dansen en men er ook één been in moet zien om de muziek te spelen. Schiet niet op de pianist en laat het paartje dansen. Dan zal de misère worden vergeten.
g) Ken je territorium: onderzoek en ontdek.
Het is gemakkelijk een vooroordeel te hebben en in minachting te leven. Alleen maar niet wetend wat er aan de hand is of hoe de zaken er voor staan, verliezen mensen die een eenzijdige strategie leven het zicht op de volledige werkelijkheid. Ieder ego-begrip pretendeert de volledigheid hoog te houden, maar geen ervan doet dat ook werkelijk. Er is orde, schoonheid en bewustzijn in alles om ons heen. Dingen zijn ook in voortdurende verandering. Men moet de veranderingen bijhouden om een duidelijk oordeel te hebben vrij van vooringenomenheid en minachting. Hiervoor zijn voortdurende verkenning en ontdekking vereist. Men moet zijn veronderstellingen beproeven en tot nieuwe komen. Deze houding van proberen en vergissen is typisch wetenschappelijk. Het gevaar van deze houding is het koesteren van onwetendheid: alsof het niet bekend is dat iedereen compenseert vanwege het verlies aan ziel en gaat voor de trots van het ego. Uit de verdeling van de macht kan men leren herkennen wat de beperkingen van iedere optie inhouden: wetenschap is geneigd tot dwaasheid, religie is geneigd irrationeel te worden en politiek neigt tot misbruik. Niemand moet evenwel worden veroordeeld vanwege zijn beperkingen: de wetenschappelijke methode (afb.), de wonderen der heiligheid (afb.) en de vertogen van de politiek (afb.) zijn absoluut noodzakelijk. Al dezen behoeven zorgvuldige overweging om te ontdekken hoe ze van tijd tot tijd werken. Niemand zou zonder te ontdekken hoe de dingen echt werken moeten zijn, hoe kan je je anders aanpassen en een wijze eigen strategie ontwikkelen?
h) Wees zo onafhankelijk mogelijk.
Eén van de meest belangrijke vereisten voor een gezonde zakelijkheid is onafhankelijkheid. Ieder heeft een eigen wereld. Iedere wereld heeft zijn eigen prioriteiten, regels, zwakheden (afb.), evenwichten etc. Je eigen zaken behartigen is fundamenteel voor een duurzame integriteit van bestuur. Een beroep doen op gezag van buitenaf en andere hulpbronnen behoeft zorgvuldige afweging: is het echt noodzakelijk, en indien nodig hoe ver kan je dan gaan met het uit handen geven van je zaken? Met grote voorzorg zouden deze dingen moeten worden getest tegen dezelfde norm: zijn ze zelf onafhankelijk en tolereren ze jouw onafhankelijkheid? Er zijn vele scholen die piramiden vormen van zowel materiëel als geestelijk voordeel. God echter is niet hetzelfde als het voordeel van de twijfel. God is de integriteit en volledigheid van zowel de natuur als de kultuur, niet simpelweg een strategie van profijt om zoekenden om de tuin te leiden. Aldus volgt religieuze onafhankelijkheid op de realisatie van de ware aard van God. Politiek en wetenschappelijk is dit minder duidelijk daar alles materiëel bezien aan elkaar vast lijkt te zitten. Niettemin kan niemand echt de zaak aan zonder een gewetensvolle ziel. Op basis van enkel het materiële ego kan geen stabiliteit worden gevonden. Dus, voor welke machtsstrategie dan ook, of het nu in naam is van God, de partij of de heerschappij over de natuur; een zuiver geweten is onmisbaar. Hiertoe moet elke misser in je gedragsrepertoire worden verslagen: zonder een heldere geest, met het verspillen van je energie of onder valse voorwendselen, kan er met het bestuur van de ziel van succes geen sprake zijn, en zonder een tevreden ziel is men niets dan een slaaf van de materiële natuur. Hierom heeft iedere moeder een kind nodig, iedere baas een werknemer, iedere leraar een leerling en iedere student een voorbeeld. Als eenmaal de ander in het hart aanwezig is, kan de onafhankelijkheid er zijn.
i) Socialiseer.
Socialiseren wordt makkelijk vergeten door diegenen die werken vóór alles plaatsen. De samenleving heeft een eigen ritme en vanwege die golflengte kan je het makkelijk nalaten te socialiseren, hetgeen jammer is aangezien het op zichzelf nog zo slecht niet was. Met een andere indeling van het echte solstitium tot solstitium-jaar in b.v. 24 vijftiendaagse perioden, twaalf maanden tellende van dertig dagen en 48 weken met vijf extra dagen gelijkmatig verdeeld (behalve midzomers ,zie tabel), kan men met een eigen ritme opponeren en socialiseren zonder verloren te raken in de romeinse stijl van veroveren met de oude kalender. Een andere truuk is je dagschema af te zetten tegen de positie van de zon door een horloge op de zonnetijd in te stellen (zie tabel). Deze truuk verslaat de politieke dominantie van de standaardtijd. Socialiseren is niet vrij van hypnotische aantrekking die een ritme van zichzelf bestiert zo dat ieder systeem zijn eigen truuk heeft om het andere te niet te doen. De complexiteit van de moderne cultuur vormt een uitdaging en met alle experimenteren zou het socialiseren niet moeten worden opgeofferd.
j) Indien kritisch over anderen,
voeg altijd de constructieve opmerking toe.
Men zou niet alleen zelfkritisch moeten zijn, maar ook de anderen niet de waarheid van een andere mening moeten onthouden. Dit is allemaal zeer essentiëel voor de sociale kontrole en een dynamische samenleving. Een hypocriet zijn schept een samenleving van hypocrieten en een dergelijk uiterlijk vertoon maakt een val niet altijd zo vredesgezind als men zich gewenst had. Daarom gebied de wijsheid deze voorkomende en liefdevolle kritiek die niemand echt wil horen. Maar zo is het leven en het kan worden verdragen middels de constructieve opmerking : 'Je bent o.k., maar zonder die truttige stropdas van je zou ik er gelukkig mee zijn je formele positie te herkennen' . Of: 'Je ruikt te zwaar lieverd, maar als we samen zouden gaan wandelen kan ik het lijden.' Of naar het systeem: ' Het is een gemene, slechte wereld, maar met een andere tijd kan het leefbaar zijn.' Niemand kan leven met het idee dat hij, zij of alles slecht is, maar met een bekentenis terwille van beter kunnen mensen geluk vinden. In deze regel ligt dus vervat: het doel heiligt de middelen. Niet wetende hoe voor een betere wereld te leven slikken mensen hun kritiek in en vervallen ze in stilzwijgen. In een dergelijke samenleving voelt niemand zich thuis. Geen licht, geen toekomst, geen kennis, geen geluk. Om niet in zelfmoord en andere zelfvernietiging (afb.) te vervallen is constructieve kritiek gebaseerd op bewustzijn van het ideaal een noodzaak.
k) Wees op je hoede voor verleidingen.
In de zakenwereld geld de stelregel dat de zaken voor het meisje gaan. Maar het genot van werken is hier niet echt mee begrepen. Dus, heeft verleiding meer betrekking op het verschil in de houding wat betreft het lustprincipe in het algemeen. Lust en liefde kunnen worden onderscheiden naar hun regelingen. Lust is primair en verdraagt nauwelijks of geen uitstel en kontrole. Liefde is trouw aan het secundaire en bereid zich in goedheid te onderwerpen aan schema en kondities. Hieruit volgt dat de onvermijdelijke konklusie moet zijn dat alle verlangen reguleren in goedheid de oplossing is voor het probleem van het plezier dat de zaken bederft. Niet alleen het lustprincipe loopt het gevaar van het irreguliere, ook het werkelijkheids-principe voor het zakelijk bestuur staat bloot aan de dreiging der verleiding. Voor een vooruitstrevende onderneming is het moeilijk al te strikt te zijn in haar schema: men moet dynamisch zijn ten einde zich snel te kunnen aanpassen. De dingen kunnen niet altijd middels het uurwerk worden geregeld e.d. Hier is de regel van de samenwerking geldig. De verleiding van het werkelijkheids-principe is verloren te gaan in een machts-trip van het eigen ego. Het geweten en de moed hebben twijfels en vreugde te delen met medewerkers zal de zaak terug brengen tot het nivo van werkelijkheid dat nodig is om in zaken te kunnen overleven (afb.).
l) Maak je geen zorgen over je imago.
Het is belangrijk consistent te zijn qua verschijning en karakter. Maar de werkelijkheid van de persoon is dynamisch: verschijning is een aanpassing en aanpassingen veranderen naar tijd en omstandigheden. Ook het karakter is dynamisch: men kan zich ontwikkelen van sterk naar zwak en omgekeerd. Een harde jongen mag een keertje toegeven en een makkelijk iemand kan een oude vergeten regel opnieuw instellen. Met al deze dynamiek van het leven is het duidelijk dat men zich geen zorgen zou moeten maken over het imago zoals het gaat. Wat van belang is is het kosmisch bewustzijn van ware zelfrealisatie. De werkelijkheid van de ziel dienende kan van alles gebeuren: het leven wordt een avontuur waarin oude zekerheden worden ingewisseld voor onbeperkte keuze. Natuurlijk kan men niet De Heer zelve zijn en voor eeuwig de gelukzaligheid en kennis van de kosmische ziel van het volkomen geheel genieten. We moeten leven met de kleine en bescheiden extasen van onze meditaties, liefde en medeleven en zijn aldus gebonden aan onze keuzen. Volledige vrijheid en keuze is derhalve nooit het geval. Met zou zich altijd zorgen moeten maken over een zuiver geweten op de eerste plaats. Een verzaakte plicht kan onheil brengen. Vasthoudend aan het imago van eigen voorkeur kan niet alleen de ziel terwille van de verschijning corrumperen, maar eveneens de geestelijke gezondheid en de gehele samenleving ruïneren. Als sommige leiders in het verleden net zo hadden doorgezet met hun valse trots in het zicht van hun eigen mislukking, zou de wereld veel beter af zijn geweest. Vanwege het doorzetten met de valse trots van een imago in mislukking schijnt een groot deel van de eerbare mannelijkheid voorgoed zijn imago verloren te hebben. Kulturen die de afgunst leven komen altijd ten val terwijl vrienden die tijdelijk hun imago opofferen terwille van de waarheid en de ziel zich altijd zullen terugvinden behouden in de trouw van de oorspronkelijke orde.
m) Hou vast aan de rol die je speelt.
Zoals men vasthoudt aan de plicht moet men ook consequent zijn in de rol die men speelt. Problemen doemen op als de rollen in strijd zijn. Een man kan zelden met zijn vrouw omgaan zoals hij met zijn zaken omgaat. Het één compenseert het andere zowel als het feit dat verandering in de ene relatie ook leidt tot veranderingen in de andere relatie. Zo is iedereen op zoek naar zijn en haar integriteit. Een imago behouden, o.k., een rol spelen o.k., maar integer blijven, dat is een andere zaak. Iedere man realiseert zich dat hij God niet is. Vroeg of laat verschijnen er scheurtjes, krijgen verleidingen de overhand, en is de schijn verloren. Zo kan de hele zaak verloren zijn en geen rol worden volgehouden. Maar zo moet het niet zijn. Voor ieder toneelstuk is er een regisseur en een script, een begin en een einde. Niet alleen kan de rol worden gespeeld ook al is men niet heilig, ook kan de business van het toneelstuk worden behouden ook al is iemands rol uitgespeeld. De regisseur kan de acteur vergeven de schijn niet op te kunnen houden, het toneelstuk kan onverschillig zijn wat betreft diegenen die het spelen. Hieruit kan worden afgeleid dat ondernemen een bestuur vereist dat zich bewust is van de noodzaak van tolerantie daar niemand vanaf het begin volledig ervaren is. Eveneens is geleerd te werken vanuit een helder beleidsplan. Er moet één of ander script, bijbel of boekenkast zijn die het lopende toneelstuk beheerst. Zoals eerder gesteld: een samenleving zonder een duidelijk begrip van formele (bevrijdende) orde (afb.)bevindt zich op de weg der zelfvernietiging. Het spelen van een rol heeft een begin en een einde. Levend voor de ziel kan men denken fysiek eeuwig te leven. Dit is egotisme wat ook de onderneming torpedeert als de ouderen niet voor de jongeren terugtreden. Het per traditie van rol verwisselen is net zo belangrijk als het handhaven ervan. Het ene impliceert in feite het andere. De stelregel luidt aldus: je bent altijd welkom om te beginnen en altijd vrij om te vertrekken. Niets zo slecht als ontoegankelijkheid en het idee dat men niet gemist zou kunnen worden. Vanuit dit gezichtspunt bezien houdt een juiste formele orde altijd rekening met de verschillende levensstadia.
n) Zoek je identiteit in je status en roeping.
Zonder kennis van de ziel, werkt het geweten niet goed en wordt de formele orde niet herkend noch ontwikkeld. Uit deze toestand van onzekerheid ontwikkelen zich compensaties op zoek naar een identiteit. Allerlei merkwaardige kultuur kan zo bestaan, de ene wat schadelijker dan de andere. De noemer van deze subculturen is de neurotische zoektocht naar een identiteit en het niet bona fide experiment met gezag en identificatie. Grote rampen volgen de wanhoop van het collectief mislukken van het beheersen van deze neurotische, tijdelijke aanpassingen in afwezigheid van een formele bevrijding. Men zou bevrijd kunnen zijn, maar ontdekt dat men erbuiten valt, men zou formeel kunnen zijn, maar ontdekt dat men gebonden is in compensatieculturen. Vieringen die boetedoeningen zijn en boetedoeningen die een ziekte zijn; een dergelijke samenleving kan geen geluk vinden of hoop op de toekomst. Dit is een gevaarlijke toestand. Om te ontsnappen aan het grootste gevaar zou één of andere stap moeten worden gezet in de richting van de authentieke orde die de identiteit (afb.) van status en de beroepsmatige bezigheid definiëert (afb.). Zoals bekend staat dit altijd heel dichtbij en niet ver van de alledaagse werkelijkheid. Een simpele arbeider te zijn zou moeten worden herkend als een gerespekteerde sociale positie. Handel drijven zou niet moeten worden veroordeeld als zijnde slecht vanwege het winstmotief. Heerschappij van de militaire, burgerlijke of nobele soort zou moeten worden geëxcuseerd als een praktische noodzaak ondanks de demonische neigingen ervan. Ten slotte zou men altijd moeten proberen de geestelijke en wetenschappelijke autoriteiten te respekteren, hoever van de alledaagse werkelijkheid verwijderd hun oordeel ook moge zijn. Status van gehuwd zijn, als vrijgezel of teruggetrokkene aktief zijn, of wijsheid op de vrije baan te zijn, zouden niet boven elkaar moeten prevaleren. Met deze richtlijnen in gedachten, zou een redelijke, ordelijke samenleving met duidelijke identiteiten mogelijk moeten zijn.
0) Wees consequent.
Niet volledig consequent zijnde naar je imago of het tijdelijke van de rollen die je speelt, moet je nog steeds consequent zijn wat betreft de regulerende principes zoals afgeleid van de eeuwige waarden van delen, helpen, reinheid en waarheid. Het nivo van respekt dat vooruitgang boekt op basis van deze principes kan ver uiteenlopen wat betreft status, oriëntatie of levensfase. Het ene uiterste kan betekenen dat alles alleen voor de gemeenschap wordt opgeofferd, terwijl het andere uiterste kan betekenen dat alles wordt opgeofferd ter wille van het delen van de onafhankelijkheid. Op dezelfde manier kan zorgen inhouden dat men een gemeenschap heeft die voorziet in alle behoeften van wederzijdse zorg aan de ene kant, terwijl het andere uiterste het beeld geeft van iedereen succesvol in het voor zichzelf alleen zorgen zonder in iets anders te voorzien. Ook reinheid kan betekenen dat allen totaalonthouders zijn alleen maar kinderen van het laboratorium krijgende, terwijl voor het andere uiterste alle seks o.k. zou zijn zo lang als het zich veilig afspeelt binnen de grenzen van de wet. Wat betreft de waarheid kan men een samenleving hebben vrij van alle drugs, nicotine, koffie, thee, chocola, of wat voor intoxicatie dan ook, terwijl aan de andere kant kan worden gekozen voor het stellen van grenzen middels politieverordeningen en accijnzen. Op een of andere manier moeten deze waarden echter worden uitgeoefend. Meestal ziet de werkelijkheid eruit in de vorm van matiging wat betreft intoxicatie, voorbehoeding wat betreft het sexuele, regulatie wat betreft financiële speculatie, en compensatie wat betreft het medeleven dat b.v. met vleeseten gevaar loopt. (afb.) Ze vergeten is een val van de algemene discipline en vormt een bedreiging voor de continentie van de kultuur.
p) Wees altijd bereid materiële doelen op te geven.
Dit is een regel voor de levenshouding. Het betekent dat iedereen van alles en nog wat kan doen daar men van buiten niet kan zien wat voor principe aan de binnenkant werkzaam is. Een crimineel persoon kan een agent in burger zijn, terwijl een geesteszieke een wetenschapper kan zijn die de psychologie in participerende observatie bestudeert. Beslissend is de houding van bereidheid de materiële doelstelling op te geven ter wille van het principe. Alle grote religies zijn gebaseerd op deze regel: de zondaars gaan door met zondigen, en de gevallenen gaan door met vallen, zolang de Heer genadig is alle soorten en variaties te vergeven die aldus naar de banken der boete worden geleid. Eén betreurde zwakheid is zo meer waard dan een ontkend vermogen(afb.). Deze regel is eveneens de geheime formule voor vooruitgang in het algemeen (afb.), zowel materIëel als geestelijk. Bereid het materiële op te geven, wordt het materiële meer recht gedaan er nog steeds mee omgaande, terwijl het inwisselen van het vruchtdragende motief voor het motief van het onderhouden van de ziel ook de verborgen bronnen der intelligentie onthult.
q) Verdedig altijd je eer.
De regel is duidelijk, maar niet de eer. Die moet worden verdedigd. De werkelijkheid is dat geen materiële norm van eer de tijd doorstaat. Derhalve leidt voor dit of dat kiezen altijd tot een val. Je moet voor dit èn dat kiezen, vasthoudende aan de assertiviteitsregel die stelt dat je ergens toe bekennen niet een verdringing kan zijn van iets anders. Er is altijd de neiging van identificatie met welke nieuwe materiële uiterlijkheid dan ook. Dit is de begoochelende aard van de materiële natuur. Als de eer van dit of dat moet afhangen, met een val als gevolg daarvan, wordt het proces valse identificatie genoemd. De eer zou altijd moeten worden hooggehouden met het belang van de ziel voor de geest. Om oorlog te voorkomen moet je op je hoede zijn voor de verdringing die de begoocheling van de keuze met zich meebrengt; het gaat daarom om het creëren van keuze, niet om het afdwingen van één of andere keuze. Iedereen die acht slaat op de natuur zal de werkelijkheid van deze waarheid inzien (afb.).
Het probleem met het verdedigen van de eer is de identificatie. Kiezend voor bewustzijn, waar moet je dan aan vasthouden? Het is het eeuwige probleem van de vorm van God die God zelf niet is. Al gauw is er een gouden kalf geschapen welk inderdaad een vorm van God is. Maar de geboden vergeten was niet wat bedoeld werd. Het is niet zo zeer slecht een vorm van God te scheppen, het is slecht idolaat te verwilderen. God is geld, maar geld is niet God. God is tijd, maar de klok aanbidden houdt de duivel nog niet buiten deur. Dus, wat betreft tijd en geld mogen er dan verschillen van vorm zijn, maar ze kunnen elkaar niet verdringen. Wat betreft tijd kunnen er verschillende tijdvormen bestaan, maar de mensen, de vrije mens, zal voor zichzelf beslissen welke tijd hem het best van pas komt. Je hoeft alleen maar de eer van de vrijheid te verdedigen. Werkend voor de vrijheid van keuze is er geen valsheid van eer; het is de definitie van het post-moderne. Of er al dan niet sprake zal zijn van enige restauratie hangt af van de democratische keuze van de mensen.
r) Zwijgen is goud.
Materiële aktiviteit weerstaat het verstandige. Na denken zou er aktie moeten zijn, maar na de aktie zou er ook heroverweging moeten zijn. Vergissen is menselijk. Daarom is zwijgen goud en spreken zilver. Zonder te kiezen voor de stille wereld der gedachten waar alleen de innerlijke stem wordt gehoord in den beginne en ten slotte, is er geen berouw mogelijk en ook geen correctie. Dit is een ramp die zich niet mag voltrekken. Het gevolg van spreken en handelen zonder voorafgaande en erop volgende reflektie betekent gevangen te zitten in een neerwaartse spiraal van valpartijen die leiden tot oorlog en vernietiging. De essentiële dreiging van het zilver wordt gevormd door de onwetendheid. Voor de ander houdt men het beeld hoog van de wijsheid, maar zich ontwikkeld hebbende tot een diktator (de Schrift, de associatie in de geest en de innerlijke leraar missende) is de vernietiging een feit. Schepping zonder reflektie leidt tot vernietiging. Dat is de ware betekenis van het gouden stilzwijgen (afb..) De monniken zijn altijd doorgegaan met hun gebeden tot de politici zich hadden uitgeleefd en spijt hadden gekregen.
Onwetendheid betekent tekort schieten in kennis, daar de trots over de reeds bekende zaken niet afdoende is. De geschiedenis leert altijd dezelfde les: een nieuwe wereld is onvermijdelijk, maar de verbijstering in de zilveren kilte der valse identificatie vindt altijd plaats. Ten einde massale oppositie en gewapende konflikten te voorkomen vormen parlementaire discussie, oppositie en de val van democratische leiders de oplossing. Nieuwe dingen worden geschapen en bevorderd. Oude zaken moeten opnieuw worden verdedigd. Dit is de moderne-postmoderne-restauratie-cyclus. Het is een natuurlijke wet: mutatie-coexistentie-reintegratie in herhaling. De meest geschikten overleven en blijken een ontwerp voor alle doeleinden te vormen: de complexiteit neemt toe. Dit is evolutie. Daarom werken mensen niet op zondagen en op zaterdagen, terwijl uitbreiding naar een alternatief schema er zelfs dagen aan toevoegt van (media-)rust, studie en feestelijkheid door verdere regulatie (zie tabellen).
s) Klaag niet meer dan nodig is.
Wat betreft klagen geldt als eerste vraag: heeft men het recht te klagen? Er bestaat een verschil tussen hysterie en onthulling. De hystericus heeft behoefte aan aandacht, maar onthult niet wat de ware boodschap is. Dit is pathologisch. De ware klacht is degene die het belang van de ziel onthuld. De hystericus pleitend voor de gehechtheid aan het tijdelijke van het één of andere is een onterechte klager. In plaats van zelf te handelen kunnen diegenen neurotisch over het onvermogen de vrijheid van keuze te verdragen, beschuldigen en projecteren. De anderen worden soms beschuldigd en/of zelfs God genoemd, alleen maar om te ontsnappen aan het zelfverantwoordelijke. Klagend, schijnt de behoefte van de ziel te bestaan uit het krijgen van aandacht. Natuurlijk is het de ziel, de reflektie van gerechte zelfherinnering die aandacht behoeft, maar we lopen telkens in dezelfde valkuil. Het loopt er altijd op uit dat men de show steelt en men berouw heeft als het feestje ten einde is. Het is eenvoudigweg zeer moeilijk niet verstrikt te raken in een éénrichtingsverkeersstraat die op zichzelf 'heilig' kan zijn, maar de duivel blijkt te wezen die de rest van de heiligheid te niet doet(afb.). Dus moet de conclusie luiden dat de klacht ter wille van enkel de aandacht moet worden herkend als zijnde onrechtgeaard. Aan rechtgeaard klagen is een complexiteit van oorzaak en gevolg te onderkennen die werk in één of andere opzicht inhoudt. Het begin van dat werk kan bitter zijn naar zijn materiële gevolg: de materie is in wanorde. De symptomen accepterende biedt de behandeling die tot herstel van de orde leidt ruimte voor de vrede-scheppende ziel in een gezond kontakt met de materiële natuur: men draagt de gevolgen, de ziekte is genezen en de vrijheid van keuze is hersteld. Een goede arts zal altijd zeggen: ik kan helpen en bevorderen, maar de genezing wordt volbracht door de ziel zelf.
t) Ga af op wat bona fide is in geval van hulpbehoevendheid.
Vanwege het niet weten zal een eerlijk persoon altijd een zoeker zijn. Niemand is de volledigheid van de zelfherinnering, aangezien niemand kan claimen het ware zelf of God te zijn. Psychologisch is het zelfs eenvoudigweg dom te claimen het ware zelf gerealiseerd te hebben. Voor een weldenkend mens is er altijd een nieuwe horizon. Daarom is het altijd een stap voor stap voorwaarts en nooit het helemaal bereiken. Het is de paradox van de haas die niet in staat is de schildpad in te halen: hij kan nooit meer dan de helft van de afstand afleggen. Materiëel is dit non-sense, maar voor de ziel bestaat er geen twijfel over. Zoekende heeft men behoefte aan het vertrouwenswaardige dat dan gedefiniëerd wordt als expertise in relatie tot de ziel. In materiële kennis mag men meer weten dan de heilige man, maar een computer is niet een heilige man. Men kan geïnformeerd zijn over de ziel door leraar, boeken en gezelschap, maar informatie zonder gemeenschappelijkheid is leeg. De valse prediker zal pleiten voor de valsheid van de materiële vorm: aanbid dit, hou daarvan, ga daarheen, hou dat vast etc. De bona fide prediker zal vrijmaken terwille van een andere gemeenschappelijkheid: hij zal ter hemel varen, je achterlaten met de verantwoordelijkheid en van binnenuit in de ziel werken. Hij bouwde geen kerken, tempels of pelgrimsoorden. Hij bouwde hart, geest en ziel op: dit is te behartigen, dit is het geestelijk koninkrijk, dit is de ziel die in de hemel is. Het is altijd de materiële truuk van je eigen valse prediking die de boodschap bederft, God in zijn tegendeel veranderende en de gelovige opzadelend met ketterij i.p.v. waarheid. Zo zijn alle scholen genaamd bona fide harde noten om te kraken: oneetbaar zonder het vaste voornemen te gaan voor het smakelijke binnenste van kennis der ziel, de harde schil weggooiend. De uiterlijke verschijningen kunnen puur demonisch zijn als een waarschuwing tegen demonen die niet in staat zijn hun eigen beeltenis te verdragen. Speurend naar wat bona fide is kan naar deze regel niet gezegd worden waar naar toe te gaan of wie te raadplegen. Waar je ook gaat, wie je ook ontmoet: je moet altijd weer naar huis terugkeren. En thuis is waar het hart is. Zolang het huis opgeruimd is, het hart is gezuiverd door het gebod der zelfherinnering, zal men de onafhankelijkheid en verantwoordelijkheid terug vinden.
u) Discrimineer niet naar geslacht, religie,
politieke voorkeur, ras, status of beroep.
Natuurlijk is het nodig te discrimineren in de zin van je bewust zijn van verschillen. Zelfs twee identieke moleculen nemen een andere plaats in in de tijdruimte (afb.). Het gaat er niet om het het gebod van het bewustzijn te weerstaan dat zegt de verschillen te zien. Op dezelfde manier als men zich moet herinneren dat ziel zelfherinnering is, terwijl niet alle zelfherinnering de ziel ten dienst staat, moet wat dit betreft eveneens worden geweten dat het zien van verschillen in het belang van bewustzijn niet inhoudt dat het maken van een onderscheid in het belang van bewustzijn is. Zoals met het verdedigen van de eer moet men geïnteresseerd zijn in het niet verliezen van het verstand door valse identificatie. Ondanks de geslachtelijke identiteit, het belang van je eigen raciale cultuur, religie of wat voor materiële vorm dan ook, de werkelijkheid van de ziel, het belang van gewetensvolle zelfherinnering verandert niet. De vorm van de zelfherinnering foutief aanzien voor het doel ervan dat het zich zelf herinnerende zelf is is de definitie van verbijstering.
v) Hou de vertoning gaande: toon je kracht.
Consequent zijn, volhouden, vasthouden aan het principe van de ziel, moet niet betekenen dat je vervalt in materiële nalatigheid. In feite is men in het complexe van oorzaak en gevolg, verplicht gewetensvol te handelen ten einde de meditatie ter wille van de zelfherinnering te realiseren. Alleen met alle respekt wordt de ziel gevonden, niet met de excuses van nalatigheid die nooit vrede met de materiële wereld kunnen brengen en dus niet behouden. Dus, eenmaal de show gestolen hebbende, moet men doorgaan, maar hoe? Het geheime antwoord van de know how is niet te verraden. Verraden deed je al, maar verraad kan niet doorgaan. Evenals het sterven van datgene wat werd verraden, moet ook de verrader sterven. De vraag is dus, hoe je terug te trekken zonder de vertoning kwijt te raken. In de evolutie van de ziel is onthechting het mechanisme waarin het verloop van het zich opnieuw gelijkrichten de voortzetting van de vertoning uitmaakt. Dit kan alleen bestaan bij de gratie van het ontwikkelen van kracht. Het onttrekken van je energie aan het begrip van materiële bezitterigheid noodzaakt de herintegratie van lichamelijke en geestelijke kracht. Oude integraties die reeds lang vergeten waren doemen weer op en nieuwe capaciteiten ontwikkelen zich in de transformatie van de gelijkrichtende vertoning. Het geheim van het weten hoe wordt gevonden in het zich herverbinden van het oude ego-belang ,met het nieuwe belang van de orde van de ziel. De vertoning gaat door, de verschijning verschilt. Van vervreemd raakt men gelijkgericht.
w) Ga met de stroom mee.
Natuurlijker wijze beweegt de stroom zich van de bergen naar de zee. Op de zelfde manier beweegt de stroom van het leven zich van de hemel naar de aarde. Men moet van zijn eigen narcistische voetstuk afkomen en nederdalen in de wereld van het medeleven. In de hemel is geen medeleven nodig. Geen genade, geen liefde, geen liefde, geen God, geen God, geen leven. Zo daalt men af. Met de wil hiervan wordt de val van de ziel opnieuw begrepen met het subtiele verschil van de ervaring. Hartstocht is het gevaar van de neerwaartse aktie en zelfs de waanzin der indolentie is daar. Niet tot handelingen willen overgaan kweekt de valse hartstocht en niet in beweging willen komen kweekt de waanzin. Hartstocht zou over de liefde gaan: de wereld een vrouw, de geest een man en de man moet de vrouw liefhebben. Gelijkelijk zou de waanzin een object hebben: "ik ben gek op mijn lieveling maar niet waanzinnig omdat ik haar mis". Dus, zoals het verhaal gaat, schept de man zichzelf een object van liefde en waanzin. Dit is een oorspronkelijk gegeven. Het is de aard van de mens een jaloerse knutselaap te zijn altijd gek over het onbereikbare ideaal van het altijd-gelukkige en altijd hartstochtelijk over de belangen van de wereld.
Zoals iedere man weet die een vrouw heeft: men moet zich schikken. Niet alleen is zij een levende persoon, ook de wereld is een levend ding, niet een blokkendoos waar je onbezonnen mee mag knoeien. Daarom moet men met de stroom mee gaan. In de neerwaartse stroom kan men in vrede alles alleen maar zien stil staan als men eveneens naar beneden gaat. Er tegenin zwemmen zal de botsing met de dubbele snelheid geven. Het vaartuig om de stroom mee af te zakken is het schip van de regels. Deze regels behoeven geen prediking evenals de die boot geen riemen nodig heeft. Alleen het roer of de peddel der timing is nodig om niet vast te lopen op zandbanken of in draaikolken.
x) Refereer minimaal.
Een schip behoeft een anker, dus is minimale referentie noodzakelijk. Het probleem doemt op als het schip duizend ankers heeft waarvan er altijd wel een paar uitgeworpen zijn. Op die manier komt men nergens. Referentie betekent dat de plant een wortel heeft. Van een fundamentele grond ontstond de werkelijkheid (afb.). Maar een roos kan niet plotseling een boom zijn. Om een roos te blijven moet ze trouw blijven aan haar wortel. Een roos vragen waar haar prachtige geur vandaan komt kan ze zo ook niet aan de boom refereren. Daarom, hoewel we een tuin vol referentie hebben, kan er nog steeds alleen rechtgeaarde referentie zijn aan de ware wortel, niet aan de wortel die op de zelfde manier in die tuin groeit. De apollinische wortel van de onthulde boodschap neemt het op tegen de basis-houding van de waardevrije wetenschap: het gaat over de beschrijving van de menselijke werkelijkheid zonder zich te bekennen tot een andere set waarden dan de apollinische. Apollinische waarden zijn de waarden van het persoonlijke in de goddelijkheid van de wijsheid. Het gaat niet zozeer om het tegendeel: het dionysische van de viering. Noch gaat het om het amo(u)r-euze van het bedrijven van de liefde of het psyche-ologische van de zelfreflektie. Het apollinische heeft betrekking op waarheid, bewustzijn, en de schoonheid der verrukking; op het blijvende, wetende en gelukkige. Vanwege de verliefdheid lijdt de psyche aan onwetendheid: ze weerspiegelt niet de antwoorden der wijsheid, noch de vragen. Het apollinische vormt het antwoord op het psychologische probleem en staat model voor het heil der eeuwigheid, de goedheid en de schoonheid als de ware weelde (afb.) en het tegendeel van het dionysisch hedonisme.
y) Goedheid vóór passie.
Hartstocht is een natuurlijk gevolg van het leven; een geaardheid van de natuur (afb.) De wereld is verleidelijk, het hart smachtend, en de geest in vervoering. Dit is passie; ze wordt gekoesterd en bevorderd als de essentie van het leven en de schepping en niemand kon zonder leven. Het moge allemaal zo zijn, van het indolente van de onwetendheid,kan niet worden ontkend dat de verantwoordelijkheid van de hartstocht het betere is. Maar passie kan niet een doel in zichzelf zijn. Passie leidt ook tot misdaad en oorlog. Ze kan worden herkend als de gezonde weerzin tegen passieve onbeweeglijkheid en de daaruit volgende waanzin. Niettemin, op zich zelf kan ze niet zuiveren van de besmetting van de waanzin: verstandig zijn wordt opgeofferd in naam der liefde en zonder de afremmende kracht loopt dit vroeg of laat uit op oorlog. Daarom is God, of de kultuur van de goddelijke inhibitie, gedefinieerd als het absolute van de goedheid, waarin de duivel de gepersonifieerde werkelijkheid van het niet zo willen zijn is. Goedheid is de fundamentele aard van de ziel terwijl het fundamentele aard van het ego bekend staat als zijnde de hartstocht. Voor de hartstocht is er altijd het materiële motief zoals er voor de ziel geen andere waarde echt betekenisvol is dan de continentie der goedheid. Woede als de schaduw der hartstocht, is zo bezien een vorm van onwetendheid, terwijl de verzotte goedheid der gehechtheid kan worden herkend als soortgelijk groeiend in dezelfde tuin. Waarheid, mededogen en ontzeggingen zijn altijd de secundaire waarden van de ziel die onderworpen is aan het gebod der eeuwige goedheid.
z) Bekrachtig wat je wilt.
Ten einde b.v. met geld of andere privileges of erkenning te kunnen bekrachtigen moet men eerst weten wat men dient zo dat wordt geweten wat gewenst is. Het democratisch principe is in zichzelf politiek van nut, maar om de leiding te nemen volstaat ze niet. Men kan niet botweg de onwetendheid der massa's dienen en daar een ordelijke en rechtgeaarde wereld van verwachten. Het democratische wordt beheerst door het lustprincipe van het dionysisch motief: zij, terecht, willen feest vieren. Het werkelijkheidsprincipe van het apollinische motief schrijft de leiding van de samenleving haar waarden voor (afb.). Bekrachtiging moet dus worden gegeven aan het bewijs van de fundamentele kwaliteiten van de ziel: houdt men stand; beloning. Ondersteunt men het gelukkige: beloning. Overstijgt men: beloning. Zonder deze helderheid van bekrachtiging kan de werkelijkheid van de ziel nooit vooropgaan als de opzet van dienstbaarheid in de samenleving. Mensen die verdriet veroorzaken, slechts een schijn van goedheid handhaven, en wiens bewustzijn zelden boven de gordel uitkomt kunnen niet worden beloond boven een redelijke standaard van sociale zekerheid om hen te weerhouden van het vervalsen van het gezag. Maar fundamentele aanpassing moet echter wel onvoorwaardelijk worden beloond en dezelfde status van lidmaatschap in de samenleving krijgen. Vrede-bewarende mensen die van de sociale zekerheid leven zouden niet een mislukking om te werken moeten worden genoemd, om niet te zeggen werkeloos, maar moeten worden behandeld als gelijkwaardige leden van de samenleving hoewel niet met de hoogste achting voor hun minimale tot verwaarloosbare materiële bijdrage. De kansen keren en dit spel van bepalen wie waaraan bijdraagt ontkennen, is kostbaarder dan alle sociale zekerheids beloningen gegeven tesamen. Het roven van de eer van gelijksoortig aangepaste mensen is als moord of sociale zelfmoord met geen ander gevolg dan een burger- of internationale oorlog van mensen tegen mensen.
a) Geef je zelfbevrediging op.
b) Bij het verliezen van de kontrole: check de regels.
c) Probeer altijd initiatief te nemen.
d) Wees een optimist.
e) Vraag wat ze wil, ken haar en wees aandachtig.
f) Wees voorzichtig met betuttelen.
g) Wees genadig.
h) Respekteer haar vrijheid.
i) Verwacht niet van haar dat ze naar je verwachtingen zal leven.
j) Speel altijd op veilig.
k) Heb begrip voor haar gevoelens.
l) Vermijd de noodzaak van preventieve maatregelen.
m) Forceer niet.
n) Geef de voorkeur aan buitenshuis.
o) Zet alleen door indien gewaardeerd.
p) Aanvaard afwijzing.
q) Wees bereid meditatief te zijn.
r) Heb geduld met haar verlangens.
s) Neem verantwoordelijkheid voor haar situatie.
t) Respekteer haar initiatief.
u) Verliefd geraakt ken haar familie, vrienden en religie.
v) Beter laat dan nooit.
w) Plan je handelingen.
x) Wees er zeker van dat ze je plannen kent.
y) Vergeet de celibataire discipline niet.
z) Respekteer haar advies.
a) Geef je zelfbevrediging op.
Onafhankelijk levend kan men egoistisch worden zonder het te weten. Nog steeds afhankelijk van ouders, bij ze levend, kan men eveneens verstrikt raken in de sociale structuur van de familie die niet direkt behoefte heeft aan vreemdelingen. Aan een relatie beginnen door afspraken met iemand te maken brengt grote veranderingen in het leven te weeg. Iedere kleine verandering van gewoonte kan leiden tot een volledig ander leven. Ook kiezen voor deze of gene persoon kan de de koers van je leven volledig bepalen. Het opgeven voor jezelf alleen te leven betekent dat zelfbevrediging binnen een familie of onafhankelijk voor jezelf wordt ingetoomd. Men moet aanvaarden met de ander rekening te houden. Men kan zich gedwongen voelen zelfbevrediging in zekere mate op te geven, of men kan het uit vrije wil doen denkende dat het wijzer is op te houden met alleen maar aan de familie of aan je eigen belang te denken. Hoe dan ook dat niet doen en vasthouden aan de oude gewoonte kan de synergie van de oude situatie doen standhouden leidend tot de ontdekking dat de afspraak niet uitwerkt zoals men gehoopt had, ondertussen niet echt begrijpend waarom niet.
Een ander aspekt is dat het veranderen van de zelfbevrediging van zelfzucht of familiesysteem naar een andere persoon op een teleurstelling kan uitlopen als het oude probleem van alleen zijn of gevangen zitten in een familie eenvoudig overgedragen is naar de andere relatie. Alleen de vorm van de zelfbevrediging is veranderd, maar niet je leven. De motivatie voor een afspraak kan worden gedreven door het verlangen van de ziel naar bevrijding van eenzaamheid en gehechtheid. Wat betreft afspraken, wordt bevrijding in feite gevonden in het vooruitzicht van dienst aan het behoud van een meer volwassen positie als hoofd van een nieuw gezin of vriend in een andere associatie. Maar het huwelijk of vriendschap op zichzelf is geen garantie tegen eenzaamheid en gehechtheid. De verwachtte bevrijding kan een andere gevangenis of verslaving zijn. Afspraken maken kan ernstig belemmerd of gecorrumpeerd zijn met het ongeloof in het vooruitzicht van huwelijk of gewone vriendschap. Huwelijk of duurzame associatie is religieus een heilig sacrament dat wetenschappelijk begrepen moet worden. Leven betekent dat men moet rijpen en zelfstandig worden. Deze onafhankelijkheid wordt nooit gevonden in de slavernij van materiële dienst aan een familie, de situatie van een alleenstaande of een sociale groep van een andere soort. Alle materiële aktiviteit heeft een hoger principe nodig om aanvaardbaar te zijn als een vorm van bevrijding. Dit hogere principe is materiëel gedefiniëerd als kultuur boven de private , meer natuurlijke verlangens. Voor de geest is dit hogere principe gedefiniëerd als ziel boven het ego (afb.). Een betekenisvolle afspraak hebben houdt in dat men vast overtuigd moet zijn van het besluit te emanciperen van de lagere driften van het bevredigen van de zintuigen tot de hogere sublimatie van een zelfrealiserende ziel. Of men nu bevrijd is in dienst aan een nieuw gezin, een associatie van vrienden of een meer onafhankelijke sociale positie is van minder belang.
b) Bij het verliezen van de kontrole: check de regels.
Afspraken makend verkent men nieuwe relaties. Dit kan betekenen dat men moet rekenen met onverwachte zaken, invloeden, levensgewoonten, associaties, politiek overwegingen, overtuigingen en dergelijke. Vanwege dit bezeten zijn door de fascinatie van iets nieuws, kan men makkelijk de eigen regelementen uit het oog verliezen. Dit kan verfrissend zijn en een goede leerschool, maar het kan ook betekenen dat men de kontrole verliest. De familie kan in paniek raken en het nieuwe saboteren als een bedreiging en ook kan de eigen onafhankelijkheid zich ernstig verzetten tegen de nieuwe invloeden. Van algemeen belang is de wetenschap van de ziel te handhaven, hetgeen een zeer persoonlijke zaak is. De te checken regels worden aangereikt door de ervaring en niet door een boek. In dit geval zijn andere regels belangrijk daar ze een bedreiging vormen voor de reeds bekende. De kontrole verliezen betekent dat men een bekende regel moet aanpassen of een andere regel moet aannemen. Ten einde de beheersing te behouden is altijd een andere benadering van de regels het resultaat: men is in evolutie op weg naar iets als de Absolute Regel. Men kan proberen dit de baas te worden door het lichaam zijn zin te geven, te gaan voor de geest, de intelligentie te voeden, of te gaan voor de ziel van een zuiver geweten. De Absolute Regels is van de laatste positie: alles van de kontrole ontwikkelt zich uit de gewetensvolle zelfherinnering van de ziel.
c) Probeer altijd initiatief te nemen.
Een vrouw kan zich veroorloven meer passief te zijn dan een man. Dit is biologisch gekonditioneerd. Dienovereenkomstig is een man geneigd de situatie over te nemen. Dit is allemaal zuiver genetische konditionering met het uiteindelijke doel van de sexuele daad. Kultureel zijn deze geneigdheden verwaterd: een vrouw zou reageren en zichzelf in zekere mate bloot moeten geven, en een man zou zich haar intenties bewust moeten zijn om niet als een onverschillige mannelijke chauvinist ter zijde te worden geschoven. Beide posities moeten compromissen aangaan ten einde cultuur en natuur in evenwicht te brengen. Dus bezien vanuit de mannelijke dan wel vrouwelijke positie, zouden beide partijen altijd moeten proberen om van intiatief te zijn, met daarin het mannelijke iets aktiever in het afsprakengebeuren dan het vrouwelijke. Hiermee loopt de man altijd iets meer risico bedrogen te worden of de illusie te hebben gewild te zijn. Daarom wordt het voor een vrouw als meer schaamtevol gezien niet een maagd te zijn als voor een man. Niet in staat een maagd te vinden in zijn leven kan een man gebonden aan een cultuur van vrije sex echter één voordeel vinden: men is meer verplicht aan de zelfrealiserende ziel daar de noodzaak van veranderen voor een duurzame relatie afneemt met de toename van het belang van zelf door te gaan. Anderzijds is het benadrukken van zelfrealisatie zonder het idee van de ziel een uitnodiging tot promiscuïteit: van alleen het ego is minder duurzaamheid en stabiliteit te verwachten. Gedreven door de noodzaak van het initiatief is op zichzelf het hebben gehad van verschillende partners niet zo zeer een bezwaar als wel het missen van de leidraad van het geweten.
d) Wees een optimist.
Met iedere materiële onderneming gaan er dingen fout. Gaan voor de perfekte materie van het één of ander zal altijd teleurstellen: de andere vrouw is altijd meer aantrekkelijk daar het onbekende op zichzelf aantrekkelijk is. Sommige mensen veronderstellen dat het wijs is naar de partner toe enige geheimzinnigheid te bewaren: wees een beetje mysterieus. Maar dat zal de partner er niet van weerhouden nog meer het onbekende na te jagen. Waar men altijd naar uitziet is bevrijding en zelfrealisatie. Valse bevrijding is van de ene verantwoordelijkheid vluchten in de andere in de illusie van het onbekende en nieuwe. Valse zelfverwerkelijking is het uiterlijk resultaat aanzien voor het innerlijk bereiken. Het altijd nieuwe is de Tijd zelf die iedere dag nieuw maakt. Geen fixatie op enige persoon zal sterker zijn dan de fixatie op het nieuwe zelf, noch zal enige fixatie van de zelfverwerkelijking echter zijn dan de fixatie op de ziel getuige van de veranderingen van vorm. Hier leert men van dat tevreden zijn met je eerste liefde of je neerleggen en blijven bij een latere partner de vrede en het geweten zal geven nodig om het hogere belang van bevrijding en zelfrealisatie van de Ziel van de Tijd in te zien.
e) Vraag wat ze wil, ken haar en wees aandachtig.
Moeder natuur is poëzie: alles rijmt en gaat in harmonie voor de waarheid van vreedzame coëxistentie. De waan wordt veroorzaakt door de angst voor de dood die zich met het lichaam identificeert: de natuur kan je lichaam verslinden, alles moet sterven. Gaan voor de ziel bevrijdt van de angst voor de dood, de liefde sterker makend dan de lust tegen de regulatie. Bij dieren wordt dat instinct genoemd en voor mensen heet het wet en orde. Haar konflikt handelt altijd over handhaving: zal haar natuur handhaven met de dreiging van de dood. Vrouwen meer gebonden aan de